Ambtelijke brief / Geleidebrief. 9 februari 1942. Mr. R / over brief aan / G.G.
Aanvrage erkenningskaart
N.G.C. t.n.v. J. Nijmeyer

A’dam, 9/2 1942
W. h. M.
[Stempel: 12/2/42 NG B/3/3 M]

Onder terugzending van het met Uw kantbrief dd. 12 Januari j.l. om advies ontvangen stuk no. 116 S L.M. 1941 heb ik de eer U te berichten, dat de door adressant bedoelde erkenningskaarten voor handelaren in groente en fruit worden uitgereikt door de N.G.C. – T.H. Centrale te Den Haag. Bij overleg met deze Centrale verleent mijn dienst bij het indienen der desbetreffende aanvraagformulieren bemiddeling.

Uit een (door mijnerzijde) ter zake ingesteld onderzoek is gebleken, dat adressant in Juli 1940 rechtstreeks bij de N.G.C. een aanvrage voor een erkenning als kleinhandelaar heeft ingediend, op welke aanvrage op 11 Juli 1940 afwijzend is beschikt, op grond van het feit, dat Nijmeyer niet heeft kunnen aantoonen, dat hij de laatste twee jaren, voorafgaande aan den datum van aanvraag, de vereischte opleiding heeft genoten in den kleinhandel in tuinbouwgewassen. De betreffende afwijzing voeg ik u bijlage dezes over. Van deze beslissing had adressant binnen 10 dagen in beroep kunnen gaan bij de Commissie van Beroep i.z. Tuinbouwaangelegenheden, hetgeen hij niet heeft gedaan. * Inhoud: De brief is een formele reactie op een adviesaanvraag betreffende een dossier van J. Nijmeyer. Nijmeyer probeert blijkbaar een "erkenningskaart" te bemachtigen om te mogen handelen in groenten en fruit. De schrijver van de brief legt uit dat de aanvraag van Nijmeyer al in juli 1940 is afgewezen omdat hij niet kon bewijzen over de juiste vakbekwaamheid (twee jaar opleiding/ervaring) te beschikken. Tevens wordt opgemerkt dat hij de beroepstermijn heeft laten verlopen.
* Toon: Strikt zakelijk en bureaucratisch ("heb ik de eer U te berichten", "afwijzend is beschikt").
* Terminologie: "N.G.C." staat voor de Nederlandse Groenten- en Fruitcentrale. "Kantbrief" verwijst naar een korte begeleidende notitie op een officieel stuk. Dit document stamt uit februari 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de economie strak gereguleerd via een distributiesysteem en verschillende 'Centrales' (zoals de N.G.C.). Om handel te mogen drijven in schaarse goederen zoals voedsel, had men officiële erkenningen en vergunningen nodig. De bezetter en de Nederlandse administratie gebruikten deze erkenningen om de zwarte markt tegen te gaan en de controle over de voedselvoorziening te behouden. Het feit dat Nijmeyer in 1942 nog steeds (of opnieuw) hiermee bezig is, wijst op de toenemende druk op kleine zelfstandigen om te overleven binnen het strikte regelwoud van de bezettingsjaren. G.G.