1 juli 1942. Departement van Landbouw en Visserij
Rijksbureau V.V.O.
Onderafd. Prijzencontrole.

Rapport.

Naar aanleiding van een schriftelijke klacht van
eenige bewoners uit de ten Katestraat te Amsterdam,
betreffende de verkoop van groenten tegen te hoogen prijs
heb ik een onderzoek hierna ingesteld.
De firma Tuinzaad, ten Katestraat heb ik twee
maal gecontroleerd, een maal in den winkel zelf en een
maal door klanten op de straat aan te houden. Deze persoon
verkocht toen niet boven de prijs.
Wat betreft het verkoopen uit pakhuisjes, heb ik
ontdekt dat er daar in de buurt 4 zijn, n.l. 1 in de ten Kate-
straat en 3 in de Borgerstraat. Hier wordt door ons nu
doorloopend controle uitgeoefend, door telkens personen
aan te houden die daar gehaald hebben.

Voorburg, 1 Juli 1942
De Controleur,
(w.g. J.P.J.W. Bakker)
J.P.J.W. Bakker.

[Kantlijnnotitie linksonder:]
2/7 - in ontvangen
de contr. Bakker deelde
mij mee, dat 2 ambte-
naren v.d. CCD deze
zaak nog verder in be-
handeling hebben. 2/7 - in
(onleesbare initialen) * Inhoud: Het rapport doet verslag van een onderzoek naar aanleiding van klachten uit de buurt over woekerprijzen voor groenten in de Amsterdamse Ten Katestraat. De controleur heeft een specifieke firma ("Tuinzaad") gecontroleerd maar geen overtredingen vastgesteld. Wel heeft hij vier illegale verkooppunten ("pakhuisjes") in de Ten Katestraat en de Borgerstraat ontdekt die nu onder observatie staan.
* Methode: De controleur hanteert verschillende methoden: observatie in de winkel zelf en het staande houden van klanten op straat om de betaalde prijzen te verifiëren.
* Handtekening/Kantlijn: De kantlijnnotitie (gedateerd 2 juli) geeft aan dat de zaak is overgedragen aan de CCD (Centrale Controledienst), de instantie die tijdens de bezetting belast was met de opsporing van economische delicten zoals zwarte handel. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze jaren was er sprake van toenemende schaarste en distributie van levensmiddelen. De overheid stelde maximumprijzen vast om inflatie en zwarte handel tegen te gaan. De controle op deze prijzen was strikt; burgers werden aangemoedigd om vermeende prijsopdrijving te melden.

De genoemde locaties, de Ten Katestraat en de Borgerstraat in Amsterdam-West, vormden het hart van een drukke volksbuurt met een grote dagmarkt (de Ten Katemarkt). De term "pakhuisjes" in deze context duidt vaak op kleinschalige, soms illegale opslag- en verkoopplaatsen buiten het reguliere winkelsysteem om, wat typerend was voor de overlevingsstrategieën en de schaduweconomie tijdens de oorlogsjaren. De betrokkenheid van de CCD onderstreept de ernst waarmee dergelijke economische overtredingen door de autoriteiten werden vervolgd. J.P.J.W. Bakker V.V.O. Rijksbureau