Officiële brief/circulaire van een gemeentelijke instantie. 9 juni 1942. [Stempel linksboven: Wapen van Amsterdam met drie kruizen]
[Stempel middenboven in paars:] Nº 7/20/1
[Stempel rechtsboven in paars:] M.1942 60/6

Telefoon 43321, 43130
Toestellen 568, 569, 576

Verzoeke bij beantwoording datum en nummer van dezen brief te vermelden

No. 1/2
G.M.B.
Amsterdam, 9 Juni 1942.
Bijlagen : —

Gemeentelijk Materialenbureau
Oudezijds Achterburgwal 213
Amsterdam (Centrum)

Aan: Heeren Hoofden van Diensten en Bedrijven.

Onder verwijzing naar de officiëele publicatie van het Departement van Handel, Nijverheid en Scheepvaart in de Nederlandsche Staatscourant van 6 Juni 1942, No. 107, betreffende verplichte voorraadopgave afvalrubber, verzoek ik U beleefd mij uiterlijk 12 Juni a.s. een opgave te doen toekomen van den bij Uw Dienst of Bedrijf aanwezigen voorraad oude rubber (afvalrubber) onder vermelding van soort van de afvalrubber en hoeveelheid in kg.

Het Hoofd van het
Gemeentelijk Materialenbureau,

Ir. E. de Kruijff.

[Linksonder gedrukt:]
Stadsdrukkerij Amsterdam
5872-3-42-750

[Handgeschreven rechtsonder:]
loo
rubber Dit document is een administratieve order uitgevaardigd tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De inhoud is strikt zakelijk en dwingend van aard.

• Doel: Het inventariseren van alle beschikbare voorraden "oud rubber" binnen de gemeentelijke diensten van Amsterdam.
• Juridische grondslag: Er wordt verwezen naar een publicatie in de Nederlandsche Staatscourant van het Departement van Handel, Nijverheid en Scheepvaart. Dit duidt op een centrale aansturing vanuit het (door de bezetter gecontroleerde) landsbestuur.
• Urgentie: De brief is gedateerd op 9 juni en de deadline voor de opgave is 12 juni. Deze zeer korte termijn (drie dagen) onderstreept de hoge prioriteit en de acute schaarste aan grondstoffen.
• Functionaris: De ondertekenaar, Ir. E. de Kruijff, fungeert hier als de beheerder van schaarse middelen op lokaal niveau. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstond er in Nederland een enorme schaarste aan vrijwel alle grondstoffen. Rubber was een cruciaal materiaal voor de oorlogsvoering (denk aan banden voor voertuigen, isolatie en machineonderdelen). Omdat de aanvoer van nieuw natuurrubber uit Azië door de oorlog was afgesneden, werd de recycling van bestaand rubber ("afvalrubber") van vitaal belang voor de bezetter en de economie.

Het Gemeentelijk Materialenbureau speelde een sleutelrol in de distributie en het beheer van schaarse goederen binnen de gemeente Amsterdam. De vordering van metalen, rubber en textiel was een vast onderdeel van het dagelijks leven en de bedrijfsvoering in 1942. Documenten als deze tonen de bureaucratische precisie waarmee de oorlogs- en schaarste-economie werd gemanaged: elke kilo rubber moest worden verantwoord om hergebruikt te kunnen worden voor de (Duitse) oorlogsindustrie of noodzakelijke civiele diensten.