Besluit (uittreksel/extract) van de Burgemeester van Amsterdam. 20 november 1942. No.984 L.M.1942.

Verbod betrekken goederen van Centr. Dienst voor personeel.

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten
van den Burgemeester van Amsterdam,
Vrijdag, 20 November 1942.

Op voorstel van den Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen wordt het volgende besluit genomen:
De Burgemeester van Amsterdam,
Gelet op het schrijven van den Directeur van den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening van 16 November 1942, No. 9460/3.h/CDL (No. 984 L.M.),
B e s l u i t :
te bepalen, dat het aan Hoofden van diensten en bedrijven verboden is, goederen bij den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening te betrekken met het doel deze geheel of gedeeltelijk aan personeelsleden te verkoopen.

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeeling Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (15 stuks), en voorts aan alle overige afdeelingen der Gemeentesecretarie, alsmede aan het Pensioenbureau (3 stuks) en den Gemeente-ontvanger.

Voor eensluidend extract,
de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder gestempeld/geschreven:]
№ 7/36/1 M. 1942 26/11 [26/11 handgeschreven]
C.S. Stadhuis,
A'dam 11-'42

[Rechtsboven handgeschreven aantekening, deels onleesbaar:]
Marktw.
m.v. Dir [?] Dit document is een officieel besluit van het Amsterdamse gemeentebestuur tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het besluit is een verbod voor diensthoofden om de officiële kanalen van de voedselvoorziening te gebruiken voor interne (door)verkoop aan hun eigen personeel.

Belangrijke elementen:
1. Bureaucratische controle: De uitgebreide distributielijst (o.a. 15 kopieën voor de afdeling Levensmiddelen) toont de complexiteit en de strikte controle op de informatievoorziening binnen het stadsapparaat.
2. Schaarste en distributie: Het verbod wijst erop dat er waarschijnlijk misbruik werd gemaakt van de positie van diensthoofden om hun personeel te bevoordelen boven de gewone burgerbevolking. In een tijd van toenemende schaarste en rantsoenering wilde het bestuur (onder toezicht van de bezetter) dergelijke "informele" distributiecircuits de kop indrukken.
3. Terminologie: De vermelding van "Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen" onder de wethouder voor Levensmiddelen illustreert de brede, gecentraliseerde verantwoordelijkheid voor publieke hygiëne en eerste levensbehoeften in oorlogstijd. In november 1942 was de Duitse bezetting van Nederland in een hardere fase terechtgekomen. De voedselsituatie verslechterde en de rantsoenering werd steeds strenger gehandhaafd. De burgemeester van Amsterdam was in deze periode Edward Voûte, die door de bezetter was aangesteld en collaboreerde met de Duitse autoriteiten.

De "Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening" speelde een cruciale rol in het draaiende houden van de stad onder het regime van de distributie. Het voorkomen van "onderlinge handel" of bevoordeling van ambtenaren was essentieel voor de bezetter om de totale controle over de middelen te behouden en onrust onder de algemene bevolking te minimaliseren. Dit document is een typisch voorbeeld van hoe het gemeentebestuur werd ingezet om de strakke organisatie van de oorlogseconomie tot in de kleinste details van de ambtenarij door te voeren.