Administratieve salarisopgave / Interne correspondentie.
Origineel
Administratieve salarisopgave / Interne correspondentie. Maart 1942 (tijdens de Duitse bezetting van Nederland). Opgave.
ingevolge de circulaire van den Wethouder voor de Pen-
sioenen (No. 2311 P.B.) van aan wachtgelders bij het
Marktwezen over de maand Maart 1942 te betalen salaris-
sen.
No. 8A/4/3 M. 1942.
| Duurtetoeslag | Ingehouden belasting op 15 Maart 1942. | ||
|---|---|---|---|
| L.F. Fleurbaay - klerk | |||
| Bruto-salaris | Vervallen sedert | Nog niet | |
| { f 172,91 (sedert 1 Januari 1942) | 1 Januari 1942 | bekend | |
| P. Plakké - controleur | |||
| Bruto-salaris | |||
| f 158,33 | f 8,33 | f 8,97 |
[Handgeschreven aantekening:] verzonden 9/3 Dit getypte document is een officiële staat van salarisbetalingen voor twee specifieke personen die op "wachtgeld" stonden bij de gemeentelijke dienst van het Marktwezen. Wachtgeld was een uitkering voor ambtenaren die buiten hun schuld hun functie niet konden uitoefenen, maar nog wel in dienst waren.
- L.F. Fleurbaay (klerk): Ontvangt een bruto-salaris van 172,91 gulden. Opvallend is dat zijn "duurtetoeslag" (een compensatie voor inflatie/stijgende kosten van levensonderhoud) is vervallen per begin 1942. De exacte belastinginhouding voor hem was op het moment van schrijven nog niet berekend.
- P. Plakké (controleur): Ontvangt een lager bruto-salaris (158,33 gulden), maar krijgt wel een duurtetoeslag van 8,33 gulden. Van zijn loon wordt 8,97 gulden aan belasting ingehouden.
De handgeschreven notitie "verzonden 9/3" onderaan het document geeft aan dat deze gegevens op 9 maart 1942 zijn doorgestuurd naar de betreffende administratie of de wethouder. Het document stamt uit het midden van de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de bezetting bleef het Nederlandse ambtenarenapparaat op lokaal niveau grotendeels intact en werden administratieve processen zoals salarisadministratie nauwgezet voortgezet.
De term "duurtetoeslag" is kenmerkend voor de oorlogsjaren, waarin de prijzen van goederen en diensten sterk stegen door schaarste en distributie. De overheid probeerde de koopkracht van ambtenaren te ondersteunen met dergelijke toeslagen. De verwijzing naar de "Wethouder voor de Pensioenen" duidt op een gemeentelijke hiërarchie waarbij sociale voorzieningen en pensioenen onder één politiek mandaat vielen. Het "Marktwezen" was de dienst die toezag op de handel op lokale markten, een vitale sector tijdens de bezetting vanwege de voedselvoorziening en distributie.