Ambtsbrief/notitie op een voorgedrukt formulier ("BIJBLAD VAN:").
Origineel
Ambtsbrief/notitie op een voorgedrukt formulier ("BIJBLAD VAN:"). 29 januari 1942 (stempel) en handgeschreven data zoals 19/1 42. [Kader linksboven]
B I J B L A D V A N :
M. No. JA / 9 / 1 19342
DOORGEZONDEN: 19/1.42
[Handgeschreven in rode inkt, diagonaal/verticaal]
6/2/42 188
JA/9/2 M
[Handgeschreven tekst, midden boven]
in 1941 werden geen rentezegels
door machtwezen geplakt.
[Handgeschreven hoofdtekst]
Naar aanleiding van Uw
brief dd. 15 Januari jl. No 511/ AV 29 JAN. 1942 [stempel]
heb ik de eer U te berichten, dat
door mijn dienst in het jaar 1941
geen rentezegels zijn geplakt, omdat geen
personen voor wie premies ingevolge de I.W.
moesten worden geplakt in dat jaar bij
mijn dienst werkzaam zijn geweest.
[Handgeschreven initialen/ondertekening rechtsonder]
[onleesbaar, mogelijk 'dd' of initialen] w/j Het document is een officiële mededeling of antwoord op een eerdere brief (gedateerd 15 januari 1942). De kern van de boodschap is een verklaring dat er door de betreffende dienst in het jaar 1941 geen "rentezegels" zijn geplakt. De reden hiervoor is dat er in dat jaar geen personen bij de dienst werkzaam waren voor wie premies op grond van de "I.W." (Invaliditeitswet) verschuldigd waren.
De tekst bovenaan lijkt een korte samenvatting of aantekening voor het archief, terwijl de tekst daaronder de formele beantwoording vormt. De aanwezigheid van diverse referentienummers (zoals JA/9/1 en JA/9/2) en data wijst op een nauwkeurige administratieve verwerking tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Dit document stamt uit januari 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. De term "rentezegels" verwijst naar het systeem van de Invaliditeitswet (I.W.) van 1913. Werkgevers waren verplicht om wekelijks zegels te plakken in de verzekeringsboekjes van hun werknemers als bewijs van premiebetaling voor de ouderdoms- en invaliditeitsverzekering.
De afkorting "I.W." staat voor de Invaliditeitswet. Het feit dat er geen zegels zijn geplakt omdat er niemand werkzaam was die onder deze wet viel, kan duiden op een kleine dienst, een tijdelijke stopzetting van activiteiten, of een specifieke personeelssamenstelling die niet onder de verzekeringsplicht van de I.W. viel (bijvoorbeeld alleen ambtenaren met een eigen pensioenregeling). De administratieve taal ("heb ik de eer U te berichten") is typerend voor de formele correspondentie van die tijd. M. No
Samenvatting
Het document is een officiële mededeling of antwoord op een eerdere brief (gedateerd 15 januari 1942). De kern van de boodschap is een verklaring dat er door de betreffende dienst in het jaar 1941 geen "rentezegels" zijn geplakt. De reden hiervoor is dat er in dat jaar geen personen bij de dienst werkzaam waren voor wie premies op grond van de "I.W." (Invaliditeitswet) verschuldigd waren.
De tekst bovenaan lijkt een korte samenvatting of aantekening voor het archief, terwijl de tekst daaronder de formele beantwoording vormt. De aanwezigheid van diverse referentienummers (zoals JA/9/1 en JA/9/2) en data wijst op een nauwkeurige administratieve verwerking tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
Historische Context
Dit document stamt uit januari 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. De term "rentezegels" verwijst naar het systeem van de Invaliditeitswet (I.W.) van 1913. Werkgevers waren verplicht om wekelijks zegels te plakken in de verzekeringsboekjes van hun werknemers als bewijs van premiebetaling voor de ouderdoms- en invaliditeitsverzekering.
De afkorting "I.W." staat voor de Invaliditeitswet. Het feit dat er geen zegels zijn geplakt omdat er niemand werkzaam was die onder deze wet viel, kan duiden op een kleine dienst, een tijdelijke stopzetting van activiteiten, of een specifieke personeelssamenstelling die niet onder de verzekeringsplicht van de I.W. viel (bijvoorbeeld alleen ambtenaren met een eigen pensioenregeling). De administratieve taal ("heb ik de eer U te berichten") is typerend voor de formele correspondentie van die tijd.