Notulen/Verslag van een vergadering (waarschijnlijk gemeenteraad of een commissie). -5-

sistentie toe te staan; de Commissie heeft dan ook vol-
gens spreker terzake geen taak. Spreker bestrydt den
heer Neeter, wat betreft het plaatsen van deze venters
op de markten. Spreker is van meening, dat op de mark-
ten de kooplieden met levensmiddelen veel meer roepen
dan dit door de venters geschiedt.

De heer Presser is van meening, dat de Wethouder met zyn onderhavig
voorstel niet zoozeer bedoelt het verleenen van bystand
aan deze twee personen als wel de mogelykheid van over-
dracht der ventvergunning na een aantal jaren. Zoodra
men het principe van bystand door kinderen aanvaardt,
acht spreker het moreel een plicht er zorg voor te dra-
gen, dat het bestaan van zoo'n kind wordt gewaarborgd,
omdat het de mogelykheid wordt ontnomen om in een ander
vak werkzaam te zyn. Het geval Lymer, opgenomen in het
onderhavige voorstel, acht spreker echter niet een goed
voorbeeld. Deze man heeft reeds zyn heele leven een keel-
aandoening, zonder dat hy ooit hulp noodig heeft gehad.
In principe kan spreker zich evenwel vereenigen met het
voorstel van den Wethouder.

De heer Neeter acht het een moreele plicht, om te voorkomen, dat
dergelyke jeugdige kinderen in den straathandel worden
toegelaten, uitsluitend om met het roepen behulpzaam te
zyn.

De heer Gaaikema deelt mede, dat van de zyde der politie geen bezwaar
tegen het onderhavige voorstel bestaat.

De heer Presser deelt nog mede, dat hy, in plaats van zestien jaar,
den leeftyd op achttien jaar gesteld wil zien.

De Voorzitter acht het gewenscht deze aangelegenheid principieel te
bezien; immers door het onderhavige voorstel wordt de
mogelykheid van overdracht van een ventvergunning ge-
opend naast uitbreiding van het venterscorps door middel
van de assistentie. Spreker wyst er op, dat op het Stad-
huis nog een sollicitantenlyst bestaat, waarop tal van
personen zyn ingeschreven, die niet in het bezit van een
vergunning kunnen komen. Indien de venter, wien bystand
is verleend, binnen vyf jaar overlydt, bestaat toch de
moreele plicht om de ventvergunning aan zyn assistent Deze pagina uit een ambtelijk verslag toont een debat over de regulering van de straathandel. De kernpunten van de discussie zijn:

• Lawaai op de markt: Er wordt een vergelijking gemaakt tussen het geroep van venters en dat van marktkooplieden.
• Kinderarbeid en sociale zorg: De heer Presser wijst op de morele verantwoordelijkheid van de overheid wanneer kinderen als assistent worden ingezet. Als zij hun jeugd in de straathandel doorbrengen, beperkt dit hun latere kansen op de arbeidsmarkt, wat volgens hem een zorgplicht creëert.
• Leeftijdsgrens: Er is discussie over de minimumleeftijd van assistenten (16 of 18 jaar).
• Schaarste en overdracht: Er is een wachtlijst voor vergunningen ("sollicitantenlyst"). De discussie richt zich op de vraag of een vergunning overdraagbaar moet zijn aan een assistent, zeker bij overlijden van de oorspronkelijke houder.
• Individuele gevallen: De casus van een zekere heer Lymer wordt aangehaald als voorbeeld, waarbij wordt getwijfeld aan de noodzaak van assistentie ondanks zijn keelaandoening. Dit document stamt waarschijnlijk uit de periode kort na de Tweede Wereldoorlog of de vroege jaren '50, gezien de spelling (zoals 'bystand', 'mogelykheid' en 'overlydt') en de aard van de sociale problematiek. In die tijd was straathandel een belangrijke bron van inkomsten voor de lagere sociale klassen, maar de overheid probeerde dit steeds strikter te reguleren via vergunningsstelsels om 'wildgroei' en overlast te beperken. De discussie over de morele plicht tegenover assisterende kinderen raakt aan de bredere maatschappelijke verschuiving waarbij onderwijs en toekomstperspectief voor jongeren belangrijker werden gevonden dan directe economische bijdrage aan het gezin.