Getypt verslag/brief (waarschijnlijk een uittreksel uit notulen van een raadsvergadering of commissievergadering). -4-

den venter voor de keuze willen stellen, òf een vaste standplaats op den openbaren weg in te nemen, zoodat hy niet behoeft te roepen, of zich voor 5 jaar door den 16-jarigen zoon te doen bystaan, met dien verstande dat deze nà 5 jaar bystand te hebben verleend, recht op een ventvergunning verkrygt. Hierdoor wordt den zoon uit een oogpunt van billykheid de kans geboden later zelf in het onderhoud van zich en zyn ev. gezin, als venter te voorzien.

Ik zou voorts geen bezwaar hebben om na dien tyd den venter opnieuw in de gelegenheid te stellen een jonge kracht tot hulp te nemen niet jonger dan 18 jaar, welke dan op 21 jarigen leeftyd recht op een ventvergunning kan krygen. Neemt men den leeftyd van den venter Lymer in aanmerking dan kan deze regeling tot den 65-jarigen van hem op dezelfde wyze voortgezet, niet meer dan 5 nieuwe venters opleveren. Dit aantal is zoo gering, dat een venter, die behoudens zyn keelaandoening overigens volkomen in staat tot venten is in staat blyft in eigen onderhoud te voorzien.

Alvorens in deze zaak een beslissing te nemen zal ik gaarne Uw advies tegemoet zien.

De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen,
w.g. F. van Meurs.

De heer Neeter is huiverig om den Wethouder in zyn voorstel te volgen. Spreker wyst erop, dat het roepen in de laatste jaren sterk is verminderd; de prysvermelding geschiedt momenteel veelal op bordjes, die op de kar zyn geplaatst. Spreker heeft er ernstig bezwaar tegen om jongens van zestien jaar in den straathandel op te nemen. Is het niet mogelyk om de door den Wethouder bedoelde venters op een andere wyze te helpen, byvoorbeeld door hun een plaats op de markten toe te kennen?

De heer Van 't Hek wyst erop, dat Burgemeester en Wethouders krachtens de Ventverordening de bevoegdheid hebben om as- * Kern van de kwestie: De wethouder stelt een regeling voor om een specifieke venter (Lymer), die door een "keelaandoening" niet meer kan roepen om zijn waren aan te prijzen, te helpen. Het voorstel bevat twee opties: een vaste standplaats of hulp van een 16-jarige zoon die na vijf jaar zelfstandig mag gaan venten.
* Sociale aspecten: Er wordt gesproken over "billykheid" (billijkheid) ten aanzien van de zoon, zodat deze een toekomst als venter kan opbouwen. De wethouder probeert een balans te vinden tussen individuele hulpverlening en het beperken van de groei van het aantal venters (maximaal 5 nieuwe in de loop der jaren).
* Tegenstand: De heer Neeter maakt bezwaar tegen het inzetten van 16-jarigen in de straathandel. Hij merkt ook een technologische/sociale verandering op: het "roepen" wordt minder noodzakelijk door het gebruik van prijsbordjes op de karren. Hij stelt marktplaatsen voor als alternatief.
* Juridisch kader: De discussie vindt plaats binnen de kaders van de plaatselijke "Ventverordening". Dit document biedt een inkijkje in de stedelijke sociale politiek van de vroege 20e eeuw in Nederland. Straathandel was een belangrijke bron van inkomsten voor de lagere klassen, maar werd door de overheid streng gereguleerd om overlast te beperken. De transitie van hoorbare reclame (roepen) naar visuele reclame (bordjes) is een teken van modernisering. Tevens illustreert het document de vroege discussies over jeugdarbeid en de bescherming van jongeren tegen de vaak harde werkomstandigheden van de straathandel. De specifieke titel van de wethouder (Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen) duidt op een tijd waarin deze zorgtaken direct onder het gemeentelijk bestuur vielen.