Notulen/verslag van een commissievergadering (waarschijnlijk een gemeentelijke commissie). --6--

437 bis enz. Wetboek van Strafrecht, waaronder evenmin
het ophalen van schillen kan worden begrepen. Spreker
acht het derhalve onjuist om het schillenophalersbedryf
by deze materie te betrekken.

De Secretaris zou de redeneering van den heer Gaaikema onderschryven,
ware het niet, dat in het Wetboek van Strafrecht niet
wordt vermeld, welke waren voor opkoopen in aanmerking
komen. De door den heer Gaaikema gegeven eenigszins be-
perkte interpretatie van het begrip opkoopen, is daarom
voor het Wetboek van Strafrecht ongetwyfeld juist. Voor
de Ventverordening staat de zaak evenwel anders, omdat
daarin - en ook in het concept van den heer Cohen en
spreker - het opkoopen van voorwerpen of stoffen van
welken aard ook wordt geregeld. Hier kan dus niet de be-
perkte interpretatie, dat "opkoopen" alleen betrekking
heeft op tweede-hands en ongeregelde goederen, opgaan,
omdat de verordening zelf alle goederen, dus ook schil-
len, in haar regeling betrekt.

De Voorzitter constateert, naar aanleiding van de opmerkingen der beide
laatste sprekers, dat de redeneering van den heer Gaaike-
ma voor wat betreft de Ventverordening waarschynlyk niet
zal opgaan.

De heer Gaaikema is van meening, dat in de practyk niemand zal trach-
ten het schillenophalersbedryf onder de opkoopersveror-
dening te brengen.

De Secretaris wyst erop, dat de schillenophalers zelf, die "ordening"
wenschen, omgetwyfeld zullen trachten onder de Ventver-
ordening te worden gebracht. Deze mag daarom dienaan-
gaande geen twyfel mogelyk maken.

De Voorzitter acht het juridische gedeelte van deze zaak voldoende be-
sproken om terzake te kunnen rapporteeren en stelt thans
den economischen en socialen kant aan de orde.

De heer Van 't Hek vraagt, of het de bedoeling is uit deze Commissie
een concept aan het Gemeentebestuur voor te leggen.

De Voorzitter antwoordt hierop bevestigend.

De heer Van 't Hek voortgaande, zegt dat de misstanden, die blykbaar
in de onderhavige branche bestaan, moeten worden bewezen.
Dit is tot nu toe alleen getracht, door het rapport van
den Algemeenen Ventersbond; spreker moet, ondanks zyn De kern van de discussie op deze pagina is een juridische definitiekwestie: valt het ophalen van schillen (biologisch afval dat destijds als veevoer werd verkocht) onder de wettelijke definitie van "opkoopen"?

Er is een spanningsveld tussen het landelijke Wetboek van Strafrecht (dat een nauwe interpretatie hanteert, vaak gericht op heling van tweedehands goederen) en de lokale Ventverordening. De Secretaris pleit voor een brede interpretatie in de lokale verordening ("stoffen van welken aard ook") om de sector te kunnen reguleren. Opvallend is dat de schillenophalers volgens de Secretaris zelf om "ordening" vragen, wat duidt op een behoefte aan erkenning of bescherming van hun beroepsgroep. Aan het eind van de pagina verschuift het debat van het juridische naar het sociaaleconomische vlak, waarbij de heer Van 't Hek kritisch vraagt naar bewijzen voor vermeende misstanden in de branche. Schillenophalers waren tot halverwege de 20e eeuw een bekend verschijnsel in Nederlandse steden. Zij haalden groente- en aardappelschillen op bij burgers om deze door te verkopen aan boeren als varkensvoer. In de jaren '30 was er een sterke drang vanuit de overheid naar "economische ordening" en professionalisering van dergelijke informele beroepen, mede om de hygiëne en de openbare orde (venten op straat) te reguleren. De genoemde "Algemeenen Ventersbond" was een belangenbehartiger voor straathandelaren die streefde naar betere werkomstandigheden en marktregulering.