Handgeschreven brief (verzoekschrift). 14 december 1942. Onbekend (geen handtekening zichtbaar op deze pagina). Amsterdam, 14 December 1942.

Den WelEd: Heer.
Directeur van het Marktwezen.
Amsterdam.

WelEd: Heer,

Toen ik mij Woensdag 9 Dec: l.l. op het kantoor van het marktwezen vervoegde naar aanleiding van de uitnoodiging welke ik daartoe ontving, kreeg ik de mededeeling dat met ingang van 14 dezer het verboden zou zijn nog langer vaste klanten aan huis te bedienen.
Daar ik toen in de meening verkeerde dat deze maatregel een algemeene was heb ik mij voor een marktplaats opgegeven, doch bij navraag bij collega’s bleek mij dat daar geen sprake van was.
Mijn beleefd verzoek is dan ook mij alsnog toe te staan mijn vaste klanten te mogen blijven bedienen zooals ik dit reeds plm 17 jaar onafgebroken gewend ben te doen, behoudens een periode van 6 weken in October l.l. toen ik ernstig ziek was en mijn vrouw de klanten heeft bediend. Ik heb mij al dien tijd er op toe gelegd de mensen naar mijn beste weten te bedienen en velen van hen heb ik reeds meer dan tien jaar tot klant ook zijn er bij zoo lang als ik in het vak ben, zoodat ik meen wel in mijn streven geslaagd te zijn. * Inhoud: De schrijver van de brief protesteert indirect tegen een verbod op het bedienen van vaste klanten aan huis (ambulante handel of bezorging). Hij was in de veronderstelling dat dit verbod voor iedereen gold en had daarom een marktplaats aangevraagd. Nadat hij ontdekte dat collega's dit verbod niet hadden gekregen, verzoekt hij om dispensatie om zijn bedrijfsvoering van de afgelopen 17 jaar voort te kunnen zetten.
* Schrijfstijl: Formeel en eerbiedig ("WelEd: Heer", "Mijn beleefd verzoek"). De taal is typisch voor de vroege 20e eeuw (bijv. "l.l." voor laatstleden, "dezer" voor deze maand).
* Toestand: Het document is goed leesbaar in een regelmatig handschrift. Er zijn administratieve stempels en potloodnotities toegevoegd door de ontvangende instantie. De brief is geschreven in december 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werden economische activiteiten streng gereguleerd door de bezetter en de gelijkgeschakelde gemeentelijke instanties, zoals het Marktwezen in Amsterdam.

Vaak hadden dergelijke beperkingen in deze periode een discriminerende achtergrond (zoals het verbod voor Joodse handelaren om bepaalde beroepen uit te oefenen of klanten te bezoeken), of waren ze bedoeld om de distributie van goederen strikt te controleren vanwege schaarste en de bestrijding van de zwarte markt. Dat de schrijver opmerkt dat de maatregel blijkbaar niet voor zijn "collega's" geldt, suggereert dat er sprake was van een specifieke selectie of een persoonsgebonden maatregel, wat in 1942 vaak duidde op de uitsluiting van specifieke bevolkingsgroepen uit het economische leven. Marktwezen