Administratieve aantekening / berekening van marktgeld. nooit Volmaakt
v 87 ton.
moet betaald marktgeld in
4 termijnen.
eerste termijn à 21.75 betaald.
marktgeld v/- 20/3 42
3 mnd = 3 x 87 x 10ct = 26.10
-----
Vondel maakt tot kwartaaleinde
krachtens art 10 V m K. tot een
bedrag van f 87.-- - 26,10 = f 60,90

[Kader:]
Vondel 1/2 V k m.
gelijk aan Habers

[Stempel midden onder:] 25 MAART 1942
[Stempel rood:] 21/8/117
[Handgeschreven onder:] acc. [paraaf] 27/3 '42
[Handgeschreven rechtsonder:] 30/3/42 48 * Onderwerp: Het document betreft de administratieve afwikkeling van "marktgeld" (een heffing voor het liggebeid of handelsrecht) voor een vaartuig.
* Berekening:
* Het totale verschuldigde bedrag lijkt gebaseerd op een tarief per ton. Voor een schip van 87 ton is het basistarief 87 gulden (waarschijnlijk 1 gulden per ton per jaar).
* Dit bedrag wordt in vier termijnen van f 21,75 betaald ($87 \div 4 = 21,75$).
* Er wordt een correctie of specifieke berekening gemaakt voor een periode van 3 maanden: $3 \times 87 \text{ ton} \times 10 \text{ cent} = 26,10$ gulden.
* Het uiteindelijke saldo wordt berekend op $87,00 - 26,10 = 60,90$ gulden.
* Namen en termen:
* "Nooit Volmaakt": Een typische naam voor een Nederlands binnenschip uit die periode.
* "Vondel": Kan verwijzen naar een specifieke locatie (bijv. Vondelkade) of een ambtenaar belast met de inning.
* "art 10 V m K": Waarschijnlijk een verwijzing naar Artikel 10 van de "Verordening markt- en kadegelden".
* "Habers": Mogelijk een referentie naar een ander dossier of persoon ter vergelijking van het tarief. Dit document is representatief voor de lokale bureaucratie in Nederland tijdens de oorlogsjaren (1942). Ondanks de bezetting bleven de reguliere gemeentelijke en provinciale heffingen, zoals havengelden en marktgeld voor de binnenvaart, gehandhaafd en nauwgezet geadministreerd. De precisie van de berekening (tot op de cent nauwkeurig) en het gebruik van stempels voor accordering wijzen op een gestroomlijnd ambtelijk proces voor de inning van publieke middelen. Het gebruik van termijnbetalingen suggereert dat men rekening hield met de liquiditeit van de schippers in die tijd.