Getypte brief (doorslag of officieel schrijven). 27 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten of een gerelateerde gemeentelijke instantie in Amsterdam). Den Heer D.v.d. Berg, Hasebroekstraat 1 III, Amsterdam-West (Wijk 12). vD/HG.

27/27/2 M.

27 October 1942.

den Heer D.v.d. Berg,
Hasebroekstraat 1 III,
Amsterdam-West.
Wijk 12.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 1 dezer deel ik U mede, dat aan het daarin vervatte verzoek niet kan worden voldaan. U dient tenminste 3 dagen per week Uw plaats op de markt Ten Katestraat te bezetten, aangezien deze anders zal worden ingetrokken!

De Directeur, De brief is een zakelijke en dwingende mededeling aan een marktkoopman, de heer D. van den Berg. De kern van de brief is de afwijzing van een verzoek dat Van den Berg op 1 oktober 1942 had ingediend. Hoewel de inhoud van dat verzoek niet expliciet wordt genoemd, kan uit de reactie worden opgemaakt dat hij waarschijnlijk vroeg om een vrijstelling of tijdelijke afwezigheid van de markt.

De directeur stelt een harde eis: de marktplaats aan de Ten Katemarkt moet minimaal drie dagen per week bezet worden. Het niet naleven van deze regel zal resulteren in het intrekken van de vergunning ("zal worden ingetrokken!"). De toon is autoritair, wat wordt benadrukt door het gebruik van het uitroepteken aan het einde van de waarschuwing. Dit document stamt uit oktober 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De locatie (Hasebroekstraat en Ten Katestraat) bevindt zich in Amsterdam-West, een buurt die destijds dichtbevolkt was en waar de Ten Katemarkt een vitale rol speelde in de lokale voedselvoorziening.

Tijdens de bezettingsjaren was de controle op de economie en de distributie van goederen extreem streng. De autoriteiten (vaak onder toezicht van of in samenwerking met de bezetter) wilden voorkomen dat marktplaatsen onbenut bleven, zeker gezien de toenemende schaarste. Tegelijkertijd werden in deze periode Joodse marktkooplieden systematisch van de markten verdreven en gedeporteerd. De dwingende eis aan de overgebleven kooplieden om hun standplaats te bezetten, was onderdeel van een strikt beleid om de reguliere handel draaiende te houden onder toezicht van de overheid. Het adres Hasebroekstraat 1 III lag in een wijk waar veel arbeiders en ook veel Joodse gezinnen woonden, wat de sociale spanningen rondom dergelijke administratieve bevelen in die tijd vergrootte.