Concept-brief (getypt met handgeschreven correctie). Betreft de winterperiode 1942-1943 (geen specifieke verzenddatum vermeld). De ondergetekenden (vertegenwoordigers van de Gemeente, waarschijnlijk een commissie voor voedselvoorziening). C o n c e p t [tab] SV

[tab] Den Heer Wethouder
[tab] voor de Levensmiddelen.

Voorraadvorming van stapelgroenten
voor den winter. 1942 - 1943.

[tab] Hiermede hebben de ondergeteekenden de eer U te berichten, dat zij, nadat van den heer Valstar, Regeeringscommissaris voor den Tuinbouw en van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale mededeeling aan de Burgemeesters van onderscheidene gemeenten was gedaan, dat ook dit jaar weder tot vorming van een reservevoorraad groenten in de steden zou worden overgegaan, evenals de twee vorige oorlogsjaren, met vertegenwoordigers van den groothandel in groenten overleg hebben gepleegd omtrent de uitvoering van een en ander, ten einde, indien in principe tot [handgeschreven invoeging: een] overeenstemming zou worden gekomen, te geraken tot het opstellen van een conceptcontract, dat U dan ter goedkeuring zou worden voorgelegd.

[tab] In tegenstelling met de beide vorige jaren, toen de onderhandelingen in betrekkelijk korten tijd waren geeindigd, zijn daarmede thans maanden gemoeid geweest, als gevolg van het feit, dat wij, als vertegenwoordigers voor de Gemeente, niet bereid waren te onderhandelen op dezelfde basis, als dit was geschied in de vorige jaren. Ter verklaring hiervan mogen wij het volgende onder Uw aandacht brengen.

[tab] Terwijl het in het eerste jaar slechts ging om het aanleggen van een voorraad van 25 wagons groenten bestemd om te worden gebruikt tijdens een eventueele vorstperiode en de vorige winter om een hoeveelheid van 75 wagons, moesten thans ten minste 400 wagons groenten worden opgeslagen voor een periode, die belangrijk uitgebreider was, dan in vorige jaren.

[tab] In verband namelijk met het steeds nijpender wordende transportvraagstuk en bepaalde wenschen van de Duitsche Autoriteiten ging het thans niet om den opslag van een betrekkelijk geringe hoeveelheid groenten gedurende een eventueele vorstperiode, doch om een opslag, welke moest dienen voor aanzienlijk langere consumptie-periode. Als gevolg hiervan zijn de onderhandelingen gevoerd over een opslag van 400 wagons, is in totaal 4.000.000 kg. groenten, welke hoeveelheid zoo noodig tot 8.000.000 kg. zou worden uitgebreid. * Kernboodschap: De brief licht toe waarom de onderhandelingen met de groothandel over de wintervoorraad groenten voor 1942-1943 veel langer duren dan voorheen. Dit komt door de enorme schaalvergroting van de beoogde voorraad.
* Kwantiatieve groei: De reservevoorraad is gegroeid van 25 wagons (1940/41) naar 75 wagons (1941/42) tot een geplande 400 wagons (4 miljoen kg) voor 1942/43, met een mogelijke uitbreiding naar 8 miljoen kg.
* Oorzaken: De brief noemt twee hoofdredenen voor deze enorme opslag:
1. Het "steeds nijpender wordende transportvraagstuk" (schaarste aan vervoersmiddelen en brandstof tijdens de bezetting).
2. "Bepaalde wenschen van de Duitsche Autoriteiten" (directe bemoeienis van de bezetter met de Nederlandse voedselvoorziening).
* Strategiewijziging: De voorraad is niet langer alleen bedoeld voor noodsituaties (vorst), maar moet een structureel onderdeel worden van de voedselvoorziening over een langere periode. Dit document stamt uit het derde oorlogsjaar in bezet Nederland. De voedselvoorziening was op dat moment strikt gereguleerd via een distributiestelsel. De genoemde "heer Valstar" was een sleutelfiguur in de tuinbouwsector die nauw samenwerkte met S.P.L. Louwes (Directeur-Generaal van de Voedselvoorziening) om de Nederlandse bevolking van voedsel te blijven voorzien onder de druk van de bezetter.

De tekst illustreert hoe de oorlogsomstandigheden de logistiek verlamden (het transportvraagstuk), waardoor men gedwongen was tot centrale, grootschalige opslag in de steden zelf in plaats van "just-in-time" aanvoer vanuit de veilingen. De vermelding van "Duitsche Autoriteiten" wijst op de constante dreiging van vordering van goederen voor Duitsland, waardoor lokale overheden probeerden voorraden veilig te stellen voor de eigen bevolking.