-3-

het koelhuis in verband met de huidige slechte kwaliteit.

De heer Van Meurs heeft uit hetgeen de heer Dijkstra heeft gezegd den indruk gekregen, dat hij feitelijk tot een niet grooteren opslag wil komen dan het vorige jaar, in dien voege, dat hij steeds opnieuw tot een opslag wil komen. Met deze opvatting kan spreker zich niet vereenigen. Naar zijn meening moet worden overgegaan tot een onmiddellijken opslag van een hoeveelheid ten minste van een omvang als in de circulaire van den heer Velders genoemd (n.l. 5 kg. per hoofd der bevolking). Alleen als de aard der producten nog niet toestaat al tot opslag over te gaan, dan zou daarmede tot het eerste geschikte tijdstip moeten worden gewacht.

De heer Van Meurs deelt ons mede, dat het de nadrukkelijke wensch is van den Burgemeester, dat een eventueelen opslag niet achterwege mag blijven in verband met de daaraan verbonden kosten, ook al zouden deze hoog moeten zijn. Er mag niets worden nagelaten om de artikelen binnen Amsterdam te krijgen.

Gewezen wordt nog op den opslag van bieten, welk artikel van zeer veel belang is voor de volksvoeding. De heer Dijkstra overlegt hierna een kostenberekening voor den opslag voor het a.s. seizoen van den volgenden inhoud:

Plan voor opslag van stapelgroente te Amsterdam voor het tijdvak van November 1942 tot 1943.

Aan den Burgemeester aangeboden ter goedkeuring

Betreft opslag van:
* x 10.000 kg. bewaar-uien.
* x 10.000 kg. prima peen.
* x 10.000 kg. prima rapen.

op te slaan op 3 etages van het koelhuis en voor zoover noodig in de voormalige Zuidvruchtenveiling en in de Hal.

De kosten van opslag en afgifte dienen door de Gemeente te worden vergoed volgens onderstaande begrooting:

• inrijden per 10.000 kilo: ƒ 30,-
• afleveren " 10.000 ": ƒ 30,-

Bederf en onderwicht vraagt een risico-vergoeding van:
10% van de inkoopwaarde (franco Amsterdam) voor rapen.
15% van de inkoopwaarde (franco Amsterdam) voor uien.

--- Dit document is een verslag van een ambtelijke discussie over de logistiek van de voedselvoorziening in Amsterdam. Centraal staat het conflict tussen een voorzichtige benadering (Dijkstra) en een urgentere, grootschalige aanpak (Van Meurs). Van Meurs beroept zich op een richtlijn van een zekere heer Velders (mogelijk werkzaam bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening) die 5 kg groente per inwoner voorschrijft.

De tekst benadrukt de noodzaak om voorraden "binnen Amsterdam te krijgen", wat duidt op een angst voor toekomstige schaarste of transportproblemen. De genoemde producten (uien, peen, rapen, bieten) zijn zogenaamde 'stapelgroenten': producten die langdurig opgeslagen kunnen worden en de basis vormen van de wintervoeding. De genoemde bedragen voor inrijden en afleveren (30 gulden per 10 ton) en de risicomarges voor bederf (10-15%) geven inzicht in de toenmalige bedrijfsvoering van de gemeentelijke opslagplaatsen.

--- Het document dateert uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In november 1942 was de voedselsituatie in de steden nog niet zo kritiek als tijdens de latere Hongerwinter (1944-1945), maar de schaarste nam gestaag toe en de distributie werd streng gereguleerd.

De "Burgemeester" naar wie verwezen wordt, is Edward Voûte, die door de bezetter was aangesteld. De nadruk op het belang van de "volksvoeding" was een kernpunt voor het gemeentebestuur om sociale onrust te voorkomen. De genoemde locaties, zoals de Zuidvruchtenveiling en de centrale hallen (de Hal), waren knooppunten in de Amsterdamse voedseldistributie. De bereidheid om hoge kosten te accepteren toont aan hoe hoog de nood aan het worden was om de stad van basisvoedsel te voorzien. Dijkstra overlegt (De heer) E.J. Vo Van Meurs (De heer) Rijksbureau