Het document toont een duidelijke verschuiving in het type transportmiddelen dat gebruikt werd voor de bevoorrading en distributie van goederen tijdens het begin van de Duitse bezetting in Nederland.

1. Afname gemotoriseerd verkeer: Er is een drastische daling te zien in het aantal vrachtauto's (van 201 naar 65/69), auto's met aanhangwagens en luxe auto's (die in september 1941 volledig uit het straatbeeld bij de markt zijn verdwenen). Dit is een direct gevolg van brandstofschaarste, vorderingen van voertuigen door de bezetter en het verbod op particulier autogebruik.
2. Toename niet-gemotoriseerd verkeer: Ter compensatie is er een flinke stijging zichtbaar in het gebruik van paard-en-wagens, handkarren en bakfietsen. In 1941 vormen handkarren en bakfietsen het overgrote deel van de getelde voertuigen.
3. Totaalvolume: Ondanks de oorlogsomstandigheden en de verandering in transportwijze, blijft het totale aantal voertuigen dat de markt passeert relatief stabiel, wat wijst op een aanhoudende noodzaak voor goederendistributie, zij het op een veel arbeidsintensievere manier.

De Centrale Markt in Amsterdam (geopend in 1934) was het kloppend hart van de voedseldistributie in de stad. De telling van 20 mei 1940 vond plaats slechts vijf dagen na de Nederlandse capitulatie. Op dat moment was de invloed van de bezetting op het dagelijks verkeer nog beperkt.

De cijfers uit 1941 illustreren de zogenaamde 'ontmotorisering' van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door het gebrek aan benzine moesten handelaren en transporteurs terugvallen op spierkracht (mens en dier). Dit document is een statistisch bewijs van de logistieke aanpassingen die noodzakelijk waren om de stad tijdens de bezettingsjaren van voedsel te blijven voorzien.