Handgeschreven memo of nota. Ongedateerd, maar de inhoud wijst op de periode 1940-1945 (Tweede Wereldoorlog). Markt gebouw voor tuinders [rechterbovenhoek: 3]
wordt totaal afgebroken en
consument wordt benadeeld.
Alles met een klap in elkaar ge-
schopt. Kan toch nooit bedoeling
zijn. Is toch regeling te maken
voor export en Weermacht.
Kunnen we zeker voor elkaar
maken.
Daarom Dir. rustig met
Driessen spreken en dan nog best
mogelijk, dat er gunstige wending
in komt.
Als er op dagen teveel is,
die hoeveelheid uit handel nemen
voor export, gebeurt toch thans
reeds. % zijn per dag vooruit te
bepalen. Hoofdzaak blijft toch
voor binnenland. Maximumprijs
wordt hier gehandhaafd. Prijs is
iets over geweest, doch hierover heeft
Brinkgreve direct aanhangig gemaakt
bij V.G.C. overigens steeds con-
trole door CCD.
Statuten voor tuinders kunnen
ook voor markttuinders worden
geschikt gemaakt, zoodat verantwoor-
delijke personen worden vastgelegd. * Kernproblematiek: De schrijver klaagt over de plotselinge ontregeling ("in elkaar geschopt") van het bestaande marktsysteem voor tuinders, wat nadelig is voor de consument. Er wordt gepleit voor een gestroomlijnde regeling die rekening houdt met drie stromen: de binnenlandse markt, de export en de leveringen aan de Duitse Wehrmacht.
* Voorgestelde Oplossing: Men stelt voor om overschotten ("als er op dagen teveel is") direct uit de handel te nemen voor export, een praktijk die blijkbaar al deels bestond. De nadruk moet echter liggen op de binnenlandse voorziening met handhaving van de maximumprijzen.
* Organisatorisch: Er wordt verwezen naar overleg tussen "Dir." (waarschijnlijk een Directeur) en "Driessen". Daarnaast wordt voorgesteld om statuten aan te passen zodat "verantwoordelijke personen" (mogelijk bestuurders of toezichthouders) officieel kunnen worden vastgelegd voor markttoezicht.
* Toon: De tekst is zakelijk maar enigszins geagiteerd over de huidige gang van zaken, met een duidelijke focus op praktische oplossingen en bureaucratische controle. Dit document is onmiskenbaar geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Dit blijkt uit de volgende terminologie:
1. Weermacht: De aanduiding voor de Duitse strijdkrachten waarvoor voedselvoorraden moesten worden gereserveerd.
2. Maximumprijs: Tijdens de oorlog werden prijzen streng gereguleerd om inflatie en zwarte handel tegen te gaan.
3. CCD (Centrale Controle Dienst): Dit was de Nederlandse opsporingsinstantie die tijdens de oorlog toezag op de naleving van de distributieregels en prijsvoorschriften.
4. V.G.C.: Mogelijk een afkorting voor een vakgroep of commissie binnen de voedselvoorzieningsorganisatie (zoals de Vakgroep Groenten en Conserve).
5. Brinkgreve: Waarschijnlijk een verwijzing naar G. Brinkgreve, die destijds betrokken was bij de organisatie van de voedselvoorziening of landbouw.

De tekst illustreert de complexe balans waar de Nederlandse voedselvoorziening (onder leiding van o.a. S.L. Louwes) voor stond: het voeden van de eigen bevolking terwijl men tegelijkertijd moest voldoen aan de eisen van de bezetter. G. Brinkgreve S.L. Louwes Vakgroep Wehrmacht