Getypt verslag/voorstel op doorslagpapier. De Vakgroep "Tuinders" van den Nederlandschen Landstand zal dan met de terzake kundige vaklieden, dus met zijn medewerkers regelend optreden. Het transport dient zoo economisch mogelijk te worden uitgevoerd en daarbij is die medewerking natuurlijk noodzakelijk en zij zeggen dan ook alle medewerking toe. Zij zien het groote belang voor de tuinders, alsook voor de consumenten in en willen gaarne volop hun hulp en bijstand verleenen om tot een vlot verloop van het transport vanaf den tuin toaan de veiling te komen. De regeling kan geheel aan hen worden overgelaten. De Chef van het autopark krijgt van de voormannen der tuinders (Landstand) zijn opdrachten voor het transport en de te volgen route en bij aankomst treden deze voormannen eveneens weer op bij het plaatsen van de groenten enz. enz.

Het spreekt vanzelf, dat de tuinders bij het vlotte transport van de groenten eveneens groote belangen hebben, minstens evenzoo groot als de consumenten en willen natuurlijk ook in de kosten van het transport het hunne bijdragen, al hebben zij dan geen kapitaal voor de Stichting beschikbaar. Een nadere regeling zou dan getroffen dienen te worden door het heffen van een vrachtvergoeding hetzij per kist, dan wel per K.G. en wordt dan op deze wijze een bron van inkomsten voor de Stichting geschapen, die niet onbelangrijk is en gesteld kan worden tegenover de uitgaven van de Stichting.

Van de zijde van den Landstand (Vakgroep "Tuinders" zit de waarachtige bedoeling voor tot intens samenwerken, tot het verstrekken van alle hulp en bijstand, maar zij kunnen onmogelijk de tuinders extra belasten met de kosten van het transportvraagstuk. Bij een gebruik van de benzine zonder beperking was dat wel mogelijk, maar de kosten van ombouw enz. enz. kunnen niet op hun rekening komen, omdat daarvoor het geld ontbreekt. De bijdrage in de kosten van de Stichting zijn dan nu een vergoeding voor het vervoer per collie, of per K.G.

Het is overbodig aan bovenstaande nog toe te voegen, dat het noodzakelijk is het transportvraagstuk zeer spoedig tot oplossing te brengen, want de tijd dringt en het zou werkelijk een ware ramp worden, indien de vele groenten bij gebrek aan vervoersmogelijkheid op de verschillende tuinen zou moeten verrotten en dan dus niet in de consumptiecirculatie konden worden gebracht.

De Streek Stad Amsterdam
van den Ned-Landstand Vakgroep:"Tuinders". Het document beschrijft de logistieke problemen van tuinders in de regio Amsterdam tijdens de Duitse bezetting. Door brandstoftekorten ("benzine zonder beperking was dat wel mogelijk") moesten vrachtwagens worden omgebouwd, waarschijnlijk naar houtgasgeneratoren ("kosten van ombouw"). De tuinders hebben zelf niet het kapitaal om deze investeringen te doen.

Het voorstel behelst een financieringsmodel waarbij een "Stichting" (waarschijnlijk gelieerd aan de Landstand) het transport beheert, gefinancierd door een afdracht per kist of per kilogram groente. Opvallend is de nadruk op de noodzaak van een "vlot verloop" om voedselverspilling te voorkomen, wat in de context van de oorlogstijd een cruciaal maatschappelijk punt was. De Nederlandsche Landstand (1941-1945) was een nationaalsocialistische organisatie, opgericht door de bezetter om de gehele agrarische sector te beheersen en te gelijkschakelen. Hoewel de Landstand bij veel boeren en tuinders impopulair was, was men vaak gedwongen om via deze kanalen zaken als transport en brandstoftoewijzing te regelen. Dit document toont de bureaucratische kant van de voedselvoorziening onder druk van de oorlogseconomie en de schaarste aan middelen. De term "collie" in de tekst verwijst naar een eenheid van vracht (collo).