Handgeschreven verzoekschrift 16 april 1942 N. Bakker, Lourensweg 14, Hilversum Commissie van Indeeling van Visch, Amsterdam [Marginaal, linksboven diagonaal:] afwijzen

Amsterdam, 16 April 1942
No 46 A/77/1 M. 1942
Aan de Commissie van Indeeling
van Visch
[In rood geschreven:] 46 A/77/617 [In blauw/zwart:] 23/4/42/48

Weled. Heeren,

Ondergeteekende N. Bakker
wonende Lourensweg 14 te
Hilversum vraagt beleefd
weer ingedeelt te worden voor
Riviervisch- en Zeevischverkoop
daar ik circa 50 jaar in Visch
gehandeld heb en na onderbreking
van circa 2 jaar, door ziekte en
andere omstandig, nu weer genood-
zaakt ben om op de oude wijze
mijn brood weer kan en moet
verdienen, daar ik nog voor 5
kinderen beneden den leeftijd van
16 jaar moet zorgen en slechts 15 gulden
per week als inkomen heb, moet ik
dus verdienen anders ben ik
broodeloos hoop dus dat U mijn
verzoek inwilligd opdat ik weer
in Visch kan handelen.

Lourensweg 14
Hilversum

Hoogachtend
N. Bakker In deze brief verzoekt N. Bakker uit Hilversum om opnieuw te worden opgenomen in de officiële regeling voor de verkoop van rivier- en zeevis. De schrijver voert aan dat hij een zeer ervaren vishandelaar is (50 jaar ervaring), maar dat hij de handel twee jaar heeft moeten staken wegens ziekte.

De noodzaak van het verzoek wordt onderstreept door de penibele financiële situatie van het gezin: Bakker heeft de zorg voor vijf minderjarige kinderen en een inkomen van slechts 15 gulden per week. Zonder de vergunning om weer te mogen handelen, dreigt hij "broodeloos" te worden. Ondanks de smeekbede en de persoonlijke omstandigheden, wijst de notatie "afwijzen" in de kantlijn erop dat de commissie het verzoek negatief heeft beoordeeld. Het document dateert uit april 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De handel in levensmiddelen, waaronder vis, was in deze periode streng gereguleerd door de bezetter en de Nederlandse distributieorganen.

De "Commissie van Indeeling van Visch" was verantwoordelijk voor het toewijzen van handelsrechten en quota. In deze fase van de oorlog was er sprake van toenemende schaarste. De autoriteiten probeerden de markt strak te beheersen om de voedselvoorziening (en de export naar Duitsland) te controleren. Voor kleine zelfstandigen zoals Bakker betekende het ontbreken van een officiële "indeeling" (toewijzing) dat zij hun beroep niet legaal konden uitoefenen, wat vaak leidde tot bittere armoede. De afwijzing van het verzoek is typerend voor de bureaucratische en vaak onbuigzame houding van de distributie-instanties tijdens de bezettingsjaren. N. Bakker