Handgeschreven brief. 19 april 1942. No 46A/78/7 M. 1942 [stempel]
A-dam. 19 - 4 - '42

[Rechtsboven, doorgestreept: Afw.]
[Rechtsboven, handgeschreven notitie: enkele toewaal zelf ontvangen]

Mijne Heeren bij deze
verzoek ik u het volgende.

Daar ik mij persoonlijk vervoegt hebt
op de Amst: Vismarkt, en mij in
verbinding hebt gesteld met den heer
ter Haar, om voor mij zekere inlichtingen
in zake de, door de Heeren ingestelde
maatregel inzake de rantsoeneering
van de aal periode verzoek ik de
Heeren Commissi zich ook mijne
persoon niet te vergeten, daar ik
gehoord hebbende dat één van Uwe
Commissi zich ten mijne persoon
heeft uitgelaten als dat ik niet
bekend ben op de vismarkt, en ook niet
in aanmerking kom van eene toekenning
voor aal, zich wel rekenschap moesten
houden, dat ik dan nog wel ééne
andere weg ken bewandelen, dat ik
dat niet gedaan heb, is een bewijs als
dat ik U mijne heeren wel in staat
acht mijne zaak te behartigen.

[Paraaf / Handtekening: J] De brief is geschreven in een formeel, doch licht dwingend handschrift. De schrijver richt zich tot een commissie die verantwoordelijk is voor de visdistributie in Amsterdam tijdens de bezettingsjaren. De kern van het betoog is een verweer tegen de bewering van een commissielid dat de schrijver "niet bekend" zou zijn op de vismarkt. Hierdoor dreigde de schrijver buiten de toekenning van aal (paling) te vallen. De schrijver hint subtiel op het feit dat hij "ééne andere weg" (mogelijk de zwarte markt of een hogere instantie) zou kunnen bewandelen, maar geeft aan het vertrouwen in de commissie te stellen om de zaak correct af te handelen.

Opvallend is de spelling ("v vervoegt hebt", "Commissi", "rantsoeneering"), die typerend is voor die periode of duidt op een beperktere schoolse opleiding van de schrijver. Het document dateert uit april 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de schaarste aan voedsel groot en werden steeds meer producten op de bon gezet. De handel in vis, en specifiek aal (een belangrijke bron van vet en proteïne), was strikt gereguleerd door distributiestamkaarten en toewijzingen via marktmeesters en commissies. De "Amst: Vismarkt" verwijst naar de Amsterdamse vismarkt, die destijds een cruciaal punt was voor de voedselvoorziening van de stad. De term "toewaal" in de kantlijn is een vissersterm voor een specifieke toewijzing of een deel van de vangst.