Brief (handgeschreven) 5 mei 1942 Een ongenoemde vrouw (echtgenote van een visventer) WelEdelheer Inspecteur Ter Haar 5 Mei 1942

WelEer. Inspecteur Ter Haar afgedaan [paraf]

Ik vraag U beleefd, U gewaardeerde aandacht
voor het volgende schrijven, WelEer
mijn man is vischventer van zijn beroep.
en is verleden jaar 4 maanden in de
werkverschaffing geweest daar het aan de
vischmarkt slecht was, maar aangezien
mijn man maaglijder is. heeft de dokter hem
afgekeurt voor dat werk, en is mijn man
van Januari weer aan de vischmarkt.
maar WelEer, nu had ik eens een
vriendelijk verzoek aan U, mijn man is
al jaren in de vischhandel van 1920 af.
maar nu de mosselen weer minder gaan
worden, en de garnaale weer volop komen
zoo kom ik U eens vragen of mijn man
nu ook daags geen paar mandjes garnalen
kan krijgen en waarom den Heer Rozeman
nu alleen de zoo genaamde pelsters begunstigen
mag dat is toch niet recht, aangezien
hun nog zoons, en mannen hebben die nog
werk hebben, en daar in zulke huishoudens
dubbel en dwars geld wekelijks in komen. en
zoo als bij ons, mijn man alleen van de
vischmarkt moet bestaan, en ik al 16 jaar
hulpbehoevende ben, kan U wel begrijpen
WelEer als dat het heden morgen een In deze brief beklaagt de echtgenote van een visventer zich over de oneerlijke verdeling van handelswaar (garnalen) tijdens de Duitse bezetting in 1942. De kernpunten zijn:

• Gezondheid en Werk: De echtgenoot heeft in de 'werkverschaffing' gezeten, maar is wegens maagklachten ("maaglijder") door een arts afgekeurd voor dit zware werk. Hij is daarom teruggekeerd naar zijn oude beroep als visventer.
• Economische Nood: De vrouw benadrukt dat zij al 16 jaar hulpbehoevend is en dat het gezin volledig afhankelijk is van de inkomsten uit de vismarkt.

• Onvrede over distributie: Er is een conflict over de toewijzing van garnalen. De schrijfster klaagt dat een zekere Heer Rozeman alleen de "pelsters" (garnalenpellers) bevoordeelt. Zij vindt dit onrechtvaardig omdat die gezinnen vaak al andere inkomstenbronnen hebben (werkende zoons of mannen), terwijl haar man buiten de boot valt nu het mosselseizoen ten einde loopt en het garnalenseizoen begint. De brief is geschreven in mei 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de schaarste groot en stond de handel onder streng toezicht van distributiekantoren en inspecteurs.

• Werkverschaffing: Dit verwijst naar de projecten die tijdens de crisisjaren en de bezetting werden opgezet om werklozen aan de slag te houden, vaak onder zware omstandigheden.

• Vissector: De visserij en de handel in vis waren tijdens de oorlog sterk gereguleerd. De "vischmarkt" was de plek waar de handel plaatsvond, maar de toewijzing van quota (zoals de genoemde mandjes garnalen) was vaak een bron van corruptie of scheve verhoudingen.
• Sociale Rechtvaardigheid: De brief geeft een inkijkje in de overlevingsstrategieën van de 'gewone man'. Men schroomde niet om direct contact op te nemen met autoriteiten (zoals een inspecteur) om hun recht op te eisen tegenover lokale handelaren of tussenpersonen (Heer Rozeman) die in hun ogen aan vriendjespolitiek deden. Ter Haar (Inspecteur)