Ambtelijke correspondentie / memo betreffende distributie of toewijzing. 12 mei 1942 (genoemd in tekst), 14 mei 1942 (stempel), 15 mei 1942 (handgeschreven). Bovenaan links (stempel):
BIJBLAD VAN:
M. No. 46 4/130/2 194 2
DOORGEZONDEN: 14/5-’42

Rechterbovenzijde (handgeschreven):
v4/ [in rood]
43/6 [in zwart]

Hoofdtekst (rechts):
Naar aanl. v. Uw brief d.d. 12 dezer
bericht ik U, dat U, ter verkrijging van
een toewijzing voor gerookte aal, moet
kunnen aantonen, dat U in 1939 en 1940
gerookte aal hebt verkocht. F

Centrale tekst (groot handschrift):
H. Overdiek moet aan-
toonen in 1939 en 1940
gerookte aal te hebben
verkocht.

Onderaan rechts:
15-5-42
de Haan
[handtekening, mogelijk Schrijver of Schippers]
46 A / 130 / 37 [in rood]

Linkermarge (verticaal geschreven):
F = U dient zich door middel van bewijs-
stukken (nota’s, facturen, kwitanties
e.d.) tot mij staande te wenden.
D.A.

Linksonder (drukkerijgegevens):
Alg. Zaken Model No. 14
14333-1000-7-’41-1727 * Onderwerp: De procedure voor het verkrijgen van een vergunning of toewijzing voor de handel in gerookte paling (aal) tijdens de bezettingsjaren.
* Kernboodschap: De aanvrager, H. Overdiek, krijgt te horen dat hij enkel in aanmerking komt voor een toewijzing als hij kan bewijzen dat hij reeds vóór de schaarste (in de referentiejaren 1939 en 1940) in dit product handelde.
* Bewijslast: De kantlijnnotitie (gekoppeld aan de letter 'F') specificeert dat dit bewijs geleverd moet worden via officiële documenten zoals facturen en kwitanties.
* Administratieve proces: Het document toont de gelaagdheid van de bureaucratie: een oorspronkelijk bericht (boven), een samenvatting of instructie voor een dossier (midden), en diverse registratienummers in verschillende kleuren die wijzen op verschillende stadia van verwerking in het archief. Dit document stamt uit mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de distributie van goederen en voedingsmiddelen strikt gereguleerd via een systeem van vergunningen en Rijksbureaus. Om 'nieuwkomers' of zwarte handelaren uit te sluiten, hanteerde de overheid strikte referentiejaren (hier 1939-1940). Alleen ondernemers die konden aantonen dat zij al vóór de oorlog in een bepaald product handelden, kregen nog grondstoffen of producten toegewezen. De genoemde "H. Overdiek" was waarschijnlijk een vishandelaar die trachtte zijn bedrijfsvoering voort te zetten onder het strenge distributieregime.