Handgeschreven brief (bezwaarschrift).
Origineel
Handgeschreven brief (bezwaarschrift). 14 mei 1942. Waarschijnlijk J. Gevershof sr. (gezien de vermelding van zijn zoon J. Gevershof jr.). De Directeur van het Marktwezen te Amsterdam. № 46A / 138/3 M. 1942 16/5 [Rode letter: G.]
Amsterdam 14 Mei 1942.
Directeur Marktwezen.
alhier.
Wel: Ed: Heer!
Heden morgen 14 Mei ontving ik mij toe-
wijzing van garnale (zegge 2 Bakjes) welke
toewijzing ik geweigerd heb om aan te nemen.
Ik heb de Commissaris gesproken dien mij
naar u verwees. Wel moest ik horen omdat
mij zoon J Gevershof jr ook een toewijzing
heb dat is een zoon die op trouwen staat
die kan toch niet voor mij zorgen. Daarbij
komt nog dat wij alle dagen 2 plaatsen
bezetten op de Lindengracht en dat er ook
nog anderen menschen met hun zoon samen
werken die alle twee een dubbele toe-
wijzing hebben.
Zoo is het ook met mij toewijzing van
aal.
Ik verzeker u dat naar gedachten beslist
de Grootste verkoper van Gerookte en versche
aal en gekookte garnalen. De laatste 40 jaar
geweest is, dat kan ik met mij boeken
overleggen. * Inhoud: De schrijver protesteert tegen een in zijn ogen te lage toewijzing van garnalen (slechts twee bakjes) en aal. Hij heeft deze toewijzing geweigerd.
* Argumentatie:
1. Zijn zoon (J. Gevershof jr.) heeft een eigen toewijzing, maar staat op het punt te trouwen en kan dus niet voor zijn vader zorgen/economisch niet als één eenheid worden gezien.
2. Zij bezetten dagelijks twee officiële staplaatsen op de Lindengracht-markt.
3. Andere vader-zoon koppels op de markt krijgen wel een dubbele toewijzing.
4. De schrijver claimt al 40 jaar de grootste verkoper van aal en garnalen te zijn, wat hij met zijn boekhouding kan bewijzen.
* Taalgebruik: Het Nederlands bevat enkele spreektaalvormen en archaïsche spellingen ("mij" in plaats van "mijn", "garnale" zonder -n, "dien" als betrekkelijk voornaamwoord). De toon is beleefd doch dringend en getuigt van een gevoel van onrechtvaardigheid. * Tijdsbeeld: De brief is geschreven in mei 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en een streng distributiesysteem.
* Distributie: Handelaren waren voor hun voorraad volledig afhankelijk van officiële 'toewijzingen' door instanties zoals het Marktwezen. Zonder voldoende toewijzing was het onmogelijk om een bedrijf rendabel te houden.
* Locatie: De Lindengracht in de Amsterdamse Jordaan was (en is) een bekende marktlocatie. De brief geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd van marktkooplieden onder het juk van de distributieregelingen.
* Sociaal-economisch: Het document illustreert hoe familiebedrijven werkten en hoe de overheid probeerde grip te houden op de handel door toewijzingen per gezin of per bedrijfseenheid te reguleren. J. Gevershof Marktwezen