Getypte brief (doorslag). 12 mei 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Amsterdamse vismarkt of een gemeentelijke dienst). VD/HG.
[Handgeschreven aantekening: Krijtenburg? / Verzoeke w/s]
46A/142/1 M.
12 Mei 1942.

de Nederlandsche Visscherij-
centrale,
Juliana van Stolbergplein 3/4,
's-Gravenhage.

Hiermede heb ik de eer onder Uw aandacht te brengen, dat de laatste weken zich het feit voordoet, dat de grossiers, die voorheen gewend waren om hun aal in verschen toestand in Amsterdam te leveren, thans zeer veel van hun aal in gerookten toestand aanvoeren.
De fa. Rinke v.d. Veen te Enkhuizen stuurt uitsluitend gerookte aal, terwijl deze firma gewend was om de aal in verschen toestand aan te voeren.
Bovendien wordt er ernstig geklaagd over de kwaliteit van de gerookte aal, welke P. Hansen aan de Vischmarkt te Amsterdam levert; deze aal is namelijk slechts half gerookt, zoodat gedeelten van deze aal nog rauw is. Ook Hansen leverde vroeger vrijwel nimmer gerookte aal te Amsterdam.
Ik verzoek U beleefd tegen de door mij genoemde firma's maatregelen te willen nemen.

De Directeur, Deze brief is een formeel schrijven van een ongenoemde directeur (waarschijnlijk werkzaam bij de marktcontrole of het marktwezen in Amsterdam) aan de Nederlandsche Visscherij-centrale. De kern van de klacht is een verandering in de handelwijze van aalgrossiers.

Er worden twee specifieke klachten geuit:
1. Verandering van productvorm: Bedrijven die voorheen verse aal leverden (zoals de firma Rinke v.d. Veen uit Enkhuizen), zijn overgestapt op de levering van gerookte aal.
2. Gebrekkige kwaliteit: Er is een specifieke klacht over de firma P. Hansen aan de Amsterdamse Vischmarkt. De door hen geleverde aal is onvoldoende gerookt en deels nog rauw, wat een risico vormt voor de volksgezondheid en de marktkwaliteit.

De afzender vraagt de overkoepelende organisatie (de Visscherij-centrale) om in te grijpen en maatregelen te nemen tegen deze handelaren. Het document dateert van mei 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via verschillende "Centrales" en distributiesystemen.

De verschuiving van verse naar gerookte aal had waarschijnlijk een economische of logistieke reden. Gerookte vis is langer houdbaar en kon wellicht tegen hogere (of minder streng gecontroleerde) prijzen worden verkocht dan verse vis. De klacht over "half-gerookte" aal duidt mogelijk op haastwerk om de grote vraag te bedienen of om gewicht te besparen (vis verliest gewicht tijdens het rookproces).

De Nederlandsche Visscherij-centrale was een door de bezetter gecontroleerd orgaan dat toezicht hield op de visserijsector. Dergelijke correspondentie was kenmerkend voor de bureaucratische strijd om de kwaliteit en de eerlijke verdeling van schaarse voedingsmiddelen in oorlogstijd te handhaven.