Zakelijke brief (vervolgpagina, genummerd '5'). 9 juni 1942. Fa. Joh. Sterk. 5.

dat de gevolgen daarvan ten onzen laste
komen.
Het spijt ons, dat U hedenmorgen
verstond: meende te moeten zijn, toen
wij het woord „wirwar" bezigden en wij
verklaren hiermede ten overvloede,
dat wij allerminst bedoelden, U
onaangenaam te zijn, doch feiten mogen
en willen wij niet voorbijzien.
Wij garandeeren U, dat de verzor-
ging van onze leveringen zeer nauw-
keurig is en dat afwijkingen, door ons
veroorzaakt, niet zullen voorkomen.
Ten slotte deelen wij U mede,
naar aanleiding van Uw schrijven van
4 dezer No 46 A/844/3 H., dat de aal in
het algemeen door ons zeer juist wordt
gesorteerd, zoo, dat bij afzending de
soorten goed zijn.
Met veranderingen Uwerzijds
kunnen wij derhalve voortaan niet
accoord gaan.
Afschrift dezes is gezonden aan de
Nederl. Visscherij-Centrale, den Haag.
Uw antwoord wachtend,
Hoogachtend,
fa Joh. Sterk

Volendam, 9/6-1942 De brief getuigt van een zakelijk geschil over de kwaliteit en sortering van geleverde vis (aal). De toon is beleefd doch beslist ("hoogachtend", maar ook "niet accoord gaan"). De afzender verontschuldigt zich voor een mogelijk misverstand over het gebruik van de term "wirwar" (wat duidt op een rommelige situatie), maar benadrukt dat zij vasthouden aan de feiten betreffende de levering. De kern van de bewering is dat hun sortering "zeer juist" is en dat zij geen wijzigingen in de voorwaarden of procedures van de ontvanger zullen accepteren.

Opmerkelijk is dat er een kopie ("afschrift") is verzonden naar de "Nederl. Visscherij-Centrale", wat de brief een officieel en juridisch karakter geeft binnen de toenmalige sectorregulering. Het document dateert uit juni 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De firma Joh. Sterk uit Volendam was (en is) een bekende naam in de vishandel, specifiek in de paling- en aalvisserij.

De "Nederl. Visscherij-Centrale" waarnaar verwezen wordt, was een overkoepelend orgaan dat tijdens de bezetting een grote rol speelde in de distributie en regulering van visproducten. Omdat voedselvoorraden en handel in die tijd strikt gecontroleerd werden door de bezetter, waren dergelijke zakelijke correspondenties vaak precair en moesten ze nauwkeurig worden vastgelegd om sancties of economische schade te voorkomen. De nadruk op "juiste sortering" had directe gevolgen voor de prijsstelling en toewijzing van rantsoenen.