Ambtsedig Rapport (proces-verbaal). 16 mei 1942 (betreft gebeurtenis op 12 mei 1942). Centrale Crisis Controle Dienst, Afd. Spijsvetten en Visscherij. [Stempel bovenin:] Nᵒ 46 A/159/1 M. 1942 19/5
[Handgeschreven aantekeningen rechtsboven:] [onleesbaar] Dir. Insp.

Centrale - Crisis - Controle-dienst.
Afd. Spijsvetten en Visscherij
District v. d.
tel: 85370

IJmuiden 16 Mei 1942.

Aan
Den Directeur v/h Gemeentelijk Marktwezen
te Amsterdam

Ambtsedig Rapport.

Ondergetekenden, Willem van der Zee, wonende
Mahustraat, 16 te IJmuiden en Huibregt Bom, wonende
Parimariubostraat 155 II te Amsterdam, beiden controleur
Landbouw-Crisiswet 1933, tevens aangewezen als opsporings-
ambtenaar i.v. het Prijsbeheerschingsbesluit bij Beschikking
van den Gemachtigde voor de prijzen d.d. 18 Juni 1941
verklaren:
Op Dinsdag den 12. Mei 1942, ongeveer 13 uur
bevonden wij ons in onze voormelde kwaliteit, in het
perceel Willemsparkweg 215 te Amsterdam, alwaar een
vischwinkel is gevestigd, welke onder beheer staat van
de Imex te IJmuiden.
Aldaar spraken wij, nadat wij ons hadden
bekend gemaakt, met een persoon, die ons opgaf te zijn:
Willem Boon
geboren den 9 September 1892, te Amsterdam, Nationaliteit
Nederlander, beroep Kok, wonende Willemsparkweg 213, te
Amsterdam. (deze gegevens zijn gecontroleerd aan de hand
van zijn persoonsbewijs). Desgevraagd verklaarde Boon
voornoemd: op Zaterdag, 9 Mei, j.l. kreeg ik op mijn Dit document is een officieel "Ambtsedig Rapport", opgesteld door twee controleurs van de Centrale Crisis Controle Dienst (CCCD). De CCCD was tijdens de bezettingsjaren verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving van de distributieregels en prijsvoorschriften.

In dit specifieke rapport doen de controleurs Willem van der Zee en Huibregt Bom verslag van een inspectie op 12 mei 1942 bij een viswinkel aan de Willemsparkweg 215 in Amsterdam. De winkel viel onder het beheer van de firma 'Imex' uit IJmuiden. Ze ondervragen daar een zekere Willem Boon, een kok die naast de winkel woont. Het rapport breekt af aan het einde van de pagina, net op het moment dat de verklaring van Boon begint over gebeurtenissen op zaterdag 9 mei 1942.

Het taalgebruik is formeel en ambtelijk, typerend voor opsporingsambtenaren uit die tijd. Er wordt expliciet melding gemaakt van de controle van het persoonsbewijs, een cruciaal identificatiemiddel dat door de Duitse bezetter was ingevoerd. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er sprake van toenemende schaarste aan voedsel en goederen. Om de distributie te reguleren en zwarte handel tegen te gaan, werden strikte prijsvoorschriften en rantsoeneringsmaatregelen ingesteld. De 'Landbouw-Crisiswet 1933' vormde hiervoor de juridische basis, aangevuld met nieuwe besluiten zoals het 'Prijsbeheerschingsbesluit' van 1941.

De Centrale Crisis Controle Dienst (CCCD) speelde een actieve rol in het handhaven van deze regels. Controleurs voerden onaangekondigde inspecties uit bij winkels en bedrijven. Overtredingen van de prijsvoorschriften (zoals te duur verkopen) of distributieregels konden leiden tot zware straffen. Dit rapport is een voorbeeld van de bureaucratische controle die de bezettingsjaren kenmerkte, waarbij zelfs de handel in vis nauwgezet werd gemonitord. De verwijzing naar de "Gemachtigde voor de prijzen" duidt op de centrale sturing van de economie in deze periode. Marktwezen