Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag voor het archief). 4 juni 1942. Een niet nader genoemd officieel orgaan (gezien de toon en de ondertekening door een "waarnemend directeur" betreft dit vermoedelijk een distributie- of keuringsdienst). Restaurant Kempinski, Leidschestraat 95-97, Amsterdam-Centrum. (Handgeschreven in blauw potlood:) Verzonden 4/6 (en rechtsboven:) HG.

het Restaurant Kempinski,
Leidschestraat 95-97,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 5.

46A/171/2 M. 4 Juni 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 20 Mei jl. bericht ik U, dat U garnalen uitsluitend van den kleinhandel alhier kunt betrekken.

De Directeur,
wnd. * Inhoud: De brief is een kort, bureaucratisch antwoord op een verzoek van Restaurant Kempinski van twee weken daarvoor. Het restaurant krijgt te horen dat zij voor de inkoop van garnalen geen gebruik mogen maken van groothandelskanalen of directe visserij-inkoop, maar aangewezen zijn op de lokale kleinhandel.
* Toon: De toon is uiterst zakelijk, formeel en kortaf, wat typerend is voor de ambtelijke correspondentie uit deze periode.
* Ondertekening: "wnd." staat voor waarnemend. Dit duidt erop dat de vaste directeur op dat moment afwezig was of dat de functie tijdelijk werd ingevuld, wat in oorlogstijd vaak voorkwam door ontslagen of politieke aanstellingen. * Oorlog en Distributie: In juni 1942 was de Duitse bezetting van Nederland ruim twee jaar gaande. De schaarste nam toe en bijna alle levensmiddelen waren "op de bon" of onderworpen aan strikte distributieregels.
* Economische controle: De bezetter en de meewerkende Nederlandse bureaucratie probeerden de volledige controle te houden over de voedselstromen om zwarte handel tegen te gaan en de bevoorrading van Duitsland veilig te stellen. Dat een gerenommeerd restaurant als Kempinski officieel moet navragen waar zij garnalen mogen inkopen, illustreert hoe verregaand deze regulering was.
* Restaurant Kempinski: Dit was een bekend en chic etablissement aan de Leidsestraat in Amsterdam. Tijdens de bezetting bleven dergelijke restaurants in trek bij zowel de Amsterdamse elite als Duitse officieren, hoewel de menukaarten steeds beperkter werden door de geldende distributiewetten.