25 augustus 1942. De Directeur van het Marktwezen. Bladzijde 2 van brief No. 46A/188/5 M.d.d. 25 Augustus 1942 aan den
Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van het
Marktwezen.

maatregelen zullen worden genomen.
Waar het onderhavige adres overigens geen nieuwe gezichts-
punten opent, heb ik de eer U beleefd in overweging te geven den
adressant te doen berichten, dat van zijn klachten goede nota is
genomen.
Voor de goede orde bericht ik U ten slotte, dat adressant
voor de hoogste toewijzing, welke voor zaken als die van adressant
worden gegeven, op de verdeellijsten voorkomt, namelijk
2 x zoetwatervisch(80 pond.)
2 x natte aal(80 pond.)
2 x ongepelde garnalen.
3 x gepelde garnalen.
1 x gerookte aal(24 pond.).

                                    De Directeur, *   **Onderwerp:** Afhandeling van een klacht ("adres") van een niet nader genoemde handelaar ("adressant") over de toewijzing van visproducten.

• Inhoud: De Directeur van het Marktwezen adviseert de Wethouder om de klager mede te delen dat zijn klacht is genoteerd, maar dat er geen verdere actie nodig is omdat de man al de maximaal mogelijke toewijzing ontvangt.
• Genoemde hoeveelheden: Er wordt een lijst gegeven van de huidige toewijzingen op de "verdeellijsten", variërend van 80 pond zoetwatervis en natte aal tot hoeveelheden garnalen en gerookte aal.
• Toon: Formeel, ambtelijk en beslist. De directeur stelt vast dat er geen "nieuwe gezichtspunten" zijn die een wijziging rechtvaardigen. * Tweede Wereldoorlog: Het document dateert van augustus 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
• Schaarste en distributie: Gedurende de bezetting was er een streng systeem van voedseldistributie en rantsoenering. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" en de "Directeur van het Marktwezen" (vaak in Amsterdam) speelden een cruciale rol in het beheer van de schaarse voorraden en het toewijzen van handelsquota aan winkeliers en handelaren.
• Administratieve proces: Het document illustreert hoe de overheid omging met klachten van burgers of ondernemers die vonden dat zij te weinig kregen toebedeeld. In een tijd van grote tekorten waren dergelijke "adressen" (verzoekschriften) aan het stadsbestuur zeer gebruikelijk.