Handgeschreven brief (verzoekschrift). 21 mei 1942. D. Tolk, winkelier, Singel 490, Amsterdam. Onbekend (vermoedelijk een distributie-instantie of de Vischerij Centrale). [Stempel/Kenmerk linksboven:] Nº 46A / 196 / 1 M. 1942 23/5
[Aantekening midden:] T
[Aantekening rechtsboven:] Amp.
[Plaats en datum:] A'dam 21-5-42

M.H.

Ondergetekende D. Tolk, winkelier met verkoop van o.a. gepelde garnalen en ger. aal of paling. vraagt U of er niet iets aan te doen is. zodat ik meer garnalen en paling toegewezen krijg om mijn cliënten en hiermee bedoel ik Restaurateurs mee, daar ik verschillende Hotels en Restaurants bedien, te kunnen voorzien. De laatste keer en dat is nu een week terug heb ik 20 pond garnalen ontvangen, en om nu ieder Restaurant 2 of 3 pond te sturen daaraan hebben hun niets. In gewone jaren had ik ongeveer 250 à 300 pond garnalen per week nodig, wat ik nu nodig zou hebben laat ik buiten beschouwing. en van gerookte aal of paling is het ’t zelfde al zijn het andere cijfers. Iedere dag hoor ik geklaag van verschillende Restaurateurs, één daarvan heeft zelf, voor mij naar den Haag geschreven, naar de Vischerij Centrale geloof ik, maar of dat in dit geval iets geeft weet ik niet. Gaarne hoop ik iets hiervoor van U te vernemen, U kunt mij ook bij U laten komen indien dat beter is.

Hoogachtend
[Signatuur: D Tolk]

adr. D. TOLK
SINGEL 490
AMSTERDAM. C. * Kern van het schrijven: De heer D. Tolk, een Amsterdamse vishandelaar gespecialiseerd in garnalen en paling, beklaagt zich over de minimale toewijzing van handelswaar. Hij verzoekt om een grotere toewijzing om zijn zakelijke klanten (hotels en restaurants) te kunnen blijven bedienen.
* Cijfers: De afzender schetst een schril contrast tussen de huidige levering (20 pond garnalen per week) en de normale behoefte van vóór de schaarste (250 tot 300 pond per week).
* Toon: De brief is beleefd en zakelijk, maar straalt een zekere machteloosheid uit. De schrijver wijst op de klachten die hij dagelijks van zijn eigen klanten ontvangt.
* Opvallend: Het gebruik van de term "Visscherij Centrale" (door de schrijver gespeld als Vischerij Centrale) duidt op de centrale sturing van de voedselvoorziening tijdens de bezettingsjaren. Het document dateert van mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem. Luxe-artikelen en schaarse goederen, waaronder vis en garnalen, stonden onder toezicht van rijksinstanties zoals de Rijksvischerijcentrale.

Winkeliers waren volledig afhankelijk van de hoeveelheden die hen door de overheid werden toegewezen. De brief illustreert de economische druk op de lokale middenstand en de horeca in Amsterdam, die door de rantsoenering hun normale bedrijfsvoering niet konden voortzetten. Het adres Singel 490 bevindt zich in de Amsterdamse binnenstad, een gebied waar vanouds veel horeca en handel gevestigd was. D. Tolk M.H.