Administratief bijblad/memo op een voorgedrukt formulier. 3 juni 1942 (handgeschreven in de marge); het stempel/kader bovenin vermeldt "23/5-142" (waarschijnlijk 23 mei 1942). [In kader linksboven]
B I J B L A D V A N :
M. No. $46^A / 197/1, 194.2$
DOORGEZONDEN : $23/5-142.$

[Rechtsboven]
506.

[Hoofdtekst]
De mededeeling van Baeske aan de
N.V.C. dat hij 80 pond aal per
week ontvangt is onjuist.
B. ontvangt zeker 3 maal per week
80# per week.
Daarbij komt hij in aanmerking
voor een dubb. toewijzing zoetwater-
visch, ~~bl.~~ [toevoeging erboven:] toewijzing ongepelde garnalen en
~~extra toewijzing~~ gepelde garnalen.
~~Aan [onleesbaar] handelaren~~
Aan hoofdhandelaren met een dubb. toewijzing
levende aal wordt geen ger. aal toegewezen.
De zoon van B. die een enkele toewijzing levende
aal ontvangt ontvangt tevens gerookte aal.

[In linker marge]
3-6-42

[Linksonder]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-'41-1727 Het document betreft een correctie op de administratie van vis-toewijzingen tijdens de bezettingsjaren. Een zekere Baeske (of 'B.') had verklaard 80 pond aal per week te ontvangen, maar de controleur stelt vast dat dit beduidend hoger ligt: hij ontvangt die hoeveelheid minimaal drie keer per week.

Daarnaast worden de specifieke rechten op toewijzingen voor zoetwatervis en garnalen (zowel gepeld als ongepeld) vastgelegd. Interessant is de expliciete vermelding van een distributieregel: wie een "dubbele toewijzing" heeft voor levende aal, komt niet in aanmerking voor gerookte aal. De zoon van Baeske, die een "enkele toewijzing" heeft, mag wel gerookte aal ontvangen. Dit duidt op een streng gereguleerd systeem om te voorkomen dat bepaalde handelaren een te groot monopolie of te grote voorraad kregen. Dit document is opgesteld in juni 1942, een periode waarin de voedseldistributie in het bezette Nederland volledig was gecentraliseerd onder de Rijksbureaus en de Nederlandsche Voedselvoorziening Commissie (N.V.C.). Vanwege de oorlogsschaarste werden producten zoals vis (met name aal en garnalen, belangrijke exportproducten) strikt gerantsoeneerd.

Handelaren waren gebonden aan strikte quota en toewijzingen. De bureaucratische controle, zoals blijkt uit dit bijblad, was essentieel om zwarte handel tegen te gaan en de voedselstroom naar zowel de Nederlandse bevolking als de Duitse bezetter te beheersen. De handgeschreven correcties en doorhalingen wijzen op een actieve, lopende correspondentie over de rechtmatigheid van deze toewijzingen. M. No