Getypte brief (doorslag op doorslagpapier).
Origineel
Getypte brief (doorslag op doorslagpapier). 29 mei 1942. De Directeur (organisatie niet expliciet vermeld op deze doorslag). [Handgeschreven: Verzonden 30/5] [Handgeschreven paraaf]
VB/HB.
den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherijcentrale,
Jul.v.Stolbergplein 3-4,
Den Haag.
46A/218/1 M. 29 Mei 1942.
Hiermede breng ik onder Uw aandacht, dat de grossiers
K.Sterk en J.Sterk te Lemmer de laatste weken hun aal vrijwel
uitsluitend in gerookten toestand aanvoeren, terwijl deze
firma's vroeger vrijwel uitsluitend versche aal ter markt
brachten.
Ik verzoek U te willen bevorderen, dat hierin verandering
wordt gebracht, aangezien de bevolking vanzelfsprekend meer is
gebaat bij een aanvoer van levende aal.
De Directeur, Deze ambtelijke brief bevat een klacht over de handelswijze van twee visgrossiers uit Lemmer, K. Sterk en J. Sterk. De schrijver merkt op dat zij hun aanvoer hebben veranderd van verse (levende) aal naar gerookte aal.
De kern van het verzoek is een interventie door de Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) om deze trend te keren. Het argument dat wordt aangevoerd is het belang van de algemene voedselvoorziening ("de bevolking"); verse aal wordt gezien als waardevoller voor de publieke consumptie dan de verwerkte (gerookte) variant.
De toon is formeel en direct, passend bij de hiërarchische en gereguleerde structuren van de voedseldistributie in oorlogstijd. De initialen "VB/HB" duiden waarschijnlijk op de opsteller en de typist van het document. Het document dateert van mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening onderworpen aan strikte distributieregels en bureaucratisch toezicht.
- Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC): Dit was een zogenaamde "Vakgroep" of controle-orgaan, opgericht tijdens de bezetting om de visserijsector te reguleren. De NVC hield toezicht op prijzen, vangsten en de distributie van vis om te voorkomen dat goederen op de zwarte markt verdwenen of ongecontroleerd werden uitgevoerd.
- Lemmer en de familie Sterk: Lemmer was (en is) een historisch centrum voor de palinghandel. De namen K. en J. Sterk verwijzen naar leden van de bekende visserijfamilie Sterk, die tot op de dag van vandaag een grote rol speelt in de Europese palinghandel.
- Vers vs. Gerookt: Het feit dat de grossiers overstapten op gerookte aal kan verschillende redenen hebben gehad die de autoriteiten argwanend maakten. Gerookte vis is langer houdbaar, makkelijker te transporteren en had een hogere handelswaarde, wat het aantrekkelijker maakte voor de zwarte markt of voor leveranties aan de Wehrmacht. De overheid gaf echter de voorkeur aan verse aanvoer voor de officiële distributie aan de Nederlandse burgerbevolking via de viswinkels. G. Peeters J. Sterk K. Sterk Vakgroep Wehrmacht
Samenvatting
Deze ambtelijke brief bevat een klacht over de handelswijze van twee visgrossiers uit Lemmer, K. Sterk en J. Sterk. De schrijver merkt op dat zij hun aanvoer hebben veranderd van verse (levende) aal naar gerookte aal.
De kern van het verzoek is een interventie door de Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) om deze trend te keren. Het argument dat wordt aangevoerd is het belang van de algemene voedselvoorziening ("de bevolking"); verse aal wordt gezien als waardevoller voor de publieke consumptie dan de verwerkte (gerookte) variant.
De toon is formeel en direct, passend bij de hiërarchische en gereguleerde structuren van de voedseldistributie in oorlogstijd. De initialen "VB/HB" duiden waarschijnlijk op de opsteller en de typist van het document.
Historische Context
Het document dateert van mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening onderworpen aan strikte distributieregels en bureaucratisch toezicht.
- Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC): Dit was een zogenaamde "Vakgroep" of controle-orgaan, opgericht tijdens de bezetting om de visserijsector te reguleren. De NVC hield toezicht op prijzen, vangsten en de distributie van vis om te voorkomen dat goederen op de zwarte markt verdwenen of ongecontroleerd werden uitgevoerd.
- Lemmer en de familie Sterk: Lemmer was (en is) een historisch centrum voor de palinghandel. De namen K. en J. Sterk verwijzen naar leden van de bekende visserijfamilie Sterk, die tot op de dag van vandaag een grote rol speelt in de Europese palinghandel.
- Vers vs. Gerookt: Het feit dat de grossiers overstapten op gerookte aal kan verschillende redenen hebben gehad die de autoriteiten argwanend maakten. Gerookte vis is langer houdbaar, makkelijker te transporteren en had een hogere handelswaarde, wat het aantrekkelijker maakte voor de zwarte markt of voor leveranties aan de Wehrmacht. De overheid gaf echter de voorkeur aan verse aanvoer voor de officiële distributie aan de Nederlandse burgerbevolking via de viswinkels.