Doorslag van een officiële brief/ambtelijke correspondentie. 28 mei 1942 (verzonden op 30 mei 1942, blijkens handgeschreven aantekening). De waarnemend directeur (vermoedelijk van de visafslag/marktbeheer in Amsterdam). De Heer Directeur der Nederlandsche Visscherijcentrale, Den Haag. [Handgeschreven, linksboven:] verzonden 30/5
[Handgeschreven, rechtsboven:] Inspecteur
[Getypt, rechtsboven:] VB/HB.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherijcentrale.
Jul.v. Stolbergplein 3-4,

Den Haag.

46A/236/1 M. 28 Mei 1942.

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat de groothandelaren P.Hansen, J.Visser en Gebr. Klooster te Enkhuizen regelmatig doode aal aan de Vischmarkt ter verdeeling aanbieden, terwijl deze grossiers in normale tijden hun aal steeds in levende toestand aan de markt brachten, dit kon toen geschieden, omdat ze de meest mogelijke zorg aan hun artikel besteedden, hetgeen thans blijkbaar niet meer het geval is. De afstand Enkhuizen-Amsterdam is toch niet zoo groot, dat de aal van het transport veel te lijden heeft. Bovendien wordt van P. Hansen veel ondermaatsche aal ontvangen.
Ik verzoek U met klem tegen de door mij genoemde grossiers strenge maatregelen te nemen.

De Directeur,
waarnemend, * Kern van de klacht: De waarnemend directeur beklaagt zich over drie specifieke groothandelaren uit Enkhuizen die kwalitatief ondermaatse producten leveren. In plaats van de gebruikelijke levende aal (paling), leveren zij "doode aal".
* Verwijten:
1. Gebrek aan zorg: De afzender stelt dat de handelaren in "normale tijden" wel in staat waren levende aal te leveren door goede zorg, maar dat ze die zorg nu nalaten.
2. Transport: De bewering dat de afstand (Enkhuizen-Amsterdam) te groot zou zijn voor levend transport wordt door de afzender weerlegd.
3. Wettelijke overtreding: P. Hansen wordt specifiek beschuldigd van het aanleveren van "ondermaatsche aal" (aal die kleiner is dan de wettelijk toegestane minimummaat).
* Toon: De brief is formeel ("heb ik de eer U te berichten") maar zeer dringend van aard ("met klem", "strenge maatregelen"). * Tijdsbeeld (Tweede Wereldoorlog): Het document dateert uit mei 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De term "normale tijden" verwijst naar de periode voor de oorlog of voor de strikte regulering.
* Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC): Dit was een overheidsorgaan dat tijdens de bezettingstijd de volledige controle had over de visserijsector, de distributie en de prijsvorming. Alle vis moest via de centrale kanalen verhandeld worden.
* Voedselvoorziening: In 1942 nam de schaarste in Nederland toe. Kwaliteitscontrole was cruciaal om verspilling te voorkomen en de distributie ("verdeeling") eerlijk te laten verlopen. De klacht over dode aal is serieus, omdat dit de houdbaarheid en de economische waarde van het product sterk verminderde in een tijd van rantsoenering.
* Handhaving: De roep om "strenge maatregelen" past in de streng gereguleerde oorlogseconomie, waarbij overtredingen van de distributiewetten (zoals het verhandelen van ondermaatse vis) zwaar bestraft konden worden door de crisiscontrolediensten. P. Hansen