Handgeschreven ambtelijk rapport/brief. 29 september 1942. (Rode inkt, linksboven:) 46a/321/101

(Rechtsboven:) A’dam, 29/9 1942
(Eronder:) W. h. M.

Hiermede heb ik de eer U
te berichten, dat J. Velthuis,
wonende [lijn]
die in de verdeling van gerookte
aal is opgenomen, op 8 Sept.
jl. niet zijn geheele toewijzing op
zijn aangewezen verkoopplaats
aan het daarvoor in een rij opgestelde publiek
heeft verkocht, doch hiervan ± 5
pond heeft achtergehouden om
deze aan zijn vaste klanten
te verkoopen. Op grond hiervan
heb ik hem voorloopig van de
verdeling geschorst.
Ik geef U beleefd in over-
weging te willen heroveren, dat
Velthuis voornoemd, krachtens
het bepaalde in art. 11 van het
Tweede Uitv. besluit van het Visscherij
besluit 1941 door den Bur. wordt
gestraft met uitsluiting van de
verdeling voor onbepaalden
tijd.

(Rechtsonder: onleesbare initialen/ondertekening) Het document betreft een officiële melding van een overtreding van de distributievoorschriften tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van de zaak is dat een zekere J. Velthuis, die betrokken was bij de distributie van gerookte paling (aal), een deel van zijn toegewezen voorraad (ca. 5 pond) achterhield voor zijn eigen vaste klantenkring. Dit was in strijd met de regels, die voorschreven dat de gehele toewijzing verkocht moest worden aan het publiek dat in de rij stond te wachten. De rapporteur meldt een voorlopige schorsing en adviseert een zwaardere straf (uitsluiting voor onbepaalde tijd) op basis van de geldende wetgeving uit 1941. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Nederland onderworpen aan een streng rantsoeneringssysteem vanwege grote schaarste. Producten zoals vis waren schaars en de verkoop ervan werd strak gereguleerd door de bezettingsautoriteiten en de Nederlandse bureaucreatie om zwarte handel te voorkomen en een eerlijke (zij het minimale) verdeling te waarborgen. Het bevoordelen van vaste klanten werd gezien als een ernstige overtreding omdat het de openbare distributie ondermijnde. De verwijzing naar het "Tweede Uitv. besluit van het Visscherijbesluit 1941" duidt op de specifieke crisiswetgeving die in het leven was geroepen om de visserijsector en de handel in visproducten onder totale controle van de overheid (en de bezetter) te brengen. J. Velthuis M.