Handgeschreven ambtelijk verslag / getuigenverklaring. T. Dit is een vreemde bewering van Bonnier, aangezien contr. Felthuis op de V.M. geheel onbekend is en het Bonnier, die alle uithoeken van deze markt goed kent, moet zijn opgevallen, dat hij door een vreemde over het geval Rooseman werd gehoord!

Op 29 Oct. 42 is Bonnier gehoord in tegenwoordigheid v. D.M., gte Adviseur, Secretaris, bureauchef en contrôleur Felthuis.
Hij beweert, dat hij zich in het geheel niet kan herinneren dat hij door contr. Felthuis op 8 Sept. is gehoord; hij beweert, dat hij Felthuis nimmer heeft gezien en dat hij in 't geheel niet is gehoord! Felthuis herkent Bonnier pertinent en handhaaft zijn standpunt op dien dag.

Voorts verklaart Bonnier, dat hij op dien dag geheel geen garnalen op de V.M. heeft betrokken hetgeen dus strijdt met de positieve verklaring van den Secretaris. Bonnier noemt dit misverstanden. Hij heeft zich waarschijnlijk niet goed uitgedrukt en herinnert zich overigens niet meer wat bij den secretaris werd besproken.

Den brief aan den Burg. [Burgemeester] heeft hij niet mede onderteekend! Dit zou Goedhart voor hem hebben gedaan, omdat zij compagnons zijn en tezamen o.a. het gilde v. vischgrossiers vormen.

Ten slotte zegt Bonnier, dat ook zijn broer C. Bonnier in het geheel geen garnalen v. de betr. [betreffende] partij heeft betrokken. Indien dit wel zoo was, zou hij hierbij ook betrokken zijn, want zij doen hun handel geheel samen! Dit strijdt zeer beslist met de verklaring van contr. Felthuis, die zegt, dat C. Bonnier destijds heeft erkend de garnalen te hebben gekocht.

Daarna is G. Goedhart gehoord, die de verklaringen van Bonnier onderschrijft. Goedhart verklaart, dat hij des morgens met Rooseman voor het eerst over de partij garnalen heeft onderhandeld. Daar hij meende, dat de stad de garnalen had vrijgegeven, hetgeen wel meer gebeurde, heeft hij de garnalen te goeder trouw gekocht en met zijn zoon gedeeld. Hij ontkent thans ten stelligste, dat hij den avond tevoren reeds met Rooseman over deze partij telefonisch heeft onderhandeld, hetgeen door hem en Rooseman op 8 Sept. jl. aan Felthuis werd verklaard (zie rapport Felthuis).

[Onderaan krabbel/paraaf]

Linksonder in de marge: en Rooseman hieromtrent niets zeide, Het document betreft een verslag van een verhoor of confrontatie naar aanleiding van een onregelmatigheid in de vismarkt-handel (specifiek garnalen) in september 1942. Er is sprake van een direct conflict tussen de verklaringen van de handelaren (Bonnier en Goedhart) en de officiële rapportage van de controleur (Felthuis).

De kern van het geschil is of er op 8 september een partij garnalen is verhandeld en of hierover vooraf (telefonisch) afspraken waren gemaakt. Bonnier ontkent zelfs de controleur ooit gesproken te hebben, wat door de rapporteur als "vreemd" wordt bestempeld gezien Bonniers ervaring op de markt. Goedhart probeert de zaak te sussen door te stellen dat hij "te goeder trouw" handelde in de veronderstelling dat de partij was vrijgegeven. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was de handel in levensmiddelen streng gereguleerd door de Crisis Controle Dienst (CCD) en andere instanties om de distributie te beheersen en zwarte handel tegen te gaan. De "V.M." in de tekst verwijst naar de Vismarkt. Handelaren probeerden vaak onder de regels uit te komen door te beweren dat zij goederen "te goeder trouw" hadden gekocht of door eerdere verklaringen in te trekken ("misverstanden"). Dit document is een typisch voorbeeld van de administratieve strijd tussen economische handhavers en marktkooplieden in oorlogstijd. Bonnier C. Bonnier Felthuis (contrôleur) Rooseman G. Goedhart.