29 juli 1942. De Directeur (waarnemend), vermoedelijk van een gemeentelijke marktdienst. Den Heer A. Toff, Willem de Zwijgerlaan 91 hs, Amsterdam-West. [Handgeschreven tekst linksboven:]
Munden 29/7 '42

[Typegeschreven tekst rechtsboven:]
VB/HB.

[Typegeschreven tekst midden boven:]
den Heer A. Toff,
Willem de Zwijgerlaan 91 hs,
Amsterdam-West.
Wijk 26.

[Typegeschreven tekst links:]
103/62/2 M.

[Typegeschreven tekst rechts:]
29 Juli 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 13 Juli j.l. bericht ik U, dat aan Uw verzoek om uitstel van bezetting van Uw marktplaats niet kan worden voldaan. Aangezien Uw zaak is geliquideerd, is het niet mogelijk, dat U langer plaatsen op de markten hier ter stede inneemt.

De Directeur,
wnd. Dit document is een officiële brief van een Amsterdamse gemeentelijke instantie, waarschijnlijk de Marktdienst, gericht aan de heer A. Toff. De kern van de brief is een afwijzing van een verzoek om uitstel voor het innemen van zijn marktplaats. De reden voor deze afwijzing is cruciaal: zijn "zaak is geliquideerd". Hierdoor verliest hij het recht om nog langer een plek op de Amsterdamse markten te bezetten. De brief is zakelijk en formeel van toon, maar de boodschap heeft ingrijpende gevolgen voor de geadresseerde. De handgeschreven aantekening "Munden 29/7 '42" bovenin lijkt een administratieve notitie te zijn, mogelijk van de persoon die de brief verwerkte of archiveerde. De datum (29 juli 1942) en de term "geliquideerd" plaatsen deze brief direct in de context van de Jodenvervolging tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De heer A. Toff (Abraham Toff) was een Joodse marktkoopman. Vanaf 1941 voerden de nazi's een reeks anti-Joodse maatregelen in, waaronder de uitsluiting van Joden uit het economische leven. Joodse bedrijven moesten worden aangemeld bij de Wirtschaftsprüfungsstelle en werden vervolgens onder dwang "geliquideerd" of overgedragen aan niet-Joodse beheerders (Verwalters).

In Amsterdam mochten Joodse marktkooplieden vanaf november 1941 alleen nog op speciaal aangewezen "Joodse markten" staan. Echter, door de voortschrijdende liquidatie van hun bedrijven en de beginnende deportaties (die in juli 1942 in volle gang waren), verloren velen hun bestaansmiddelen en hun rechten. Deze brief is een bureaucratisch instrument waarmee de onteigening en de uitsluiting van een Joodse burger formeel werd bevestigd. Het feit dat zijn zaak als "geliquideerd" wordt beschouwd, was voor de overheid reden genoeg om hem zijn marktplaats af te nemen, wat een directe aanval was op zijn bron van inkomsten en zijn positie in de maatschappij. Abraham Toff overleefde de oorlog niet; hij werd in 1943 vermoord in Sobibor.