Ambtelijke notitie / dossierstuk betreffende een marktaanvraag.
Origineel
Ambtelijke notitie / dossierstuk betreffende een marktaanvraag. Diverse data vermeld: 17 juni 1942, 13 juli 1942, 6 en 7 oktober 1942. A. Berclouw, 17 Juni '42
ingeschreven voor de markt
Gaasperstraat onder nr. 435.
Heeft geen vaste plaats toegewezen
gekregen op 13-7-'42.
[Diagonaal geschreven notitie:]
Kermisronde mut. 6/10 '42
ingewilligd
7-10-'42
deHaas
[In rode inkt:]
103/125/2
[Onderaan, concepttekst brief:]
Naar aanleiding van Uw brief
dd. 1 dezer deel ik U mede,
dat aan het daarin vervatte
verzoek niet kan worden
voldaan.
DS Dit document is een administratief verzamelblad of een 'geleider' uit het archief van het Amsterdamse Marktwezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het bevat verschillende lagen van informatie:
- Statusoverzicht (bovenaan): Abraham Berclouw staat op 17 juni 1942 ingeschreven voor de markt in de Gaasperstraat, maar krijgt op 13 juli te horen dat hem geen vaste staanplaats is toegewezen.
- Besluitvorming (diagonaal): Er lijkt een mutatie te hebben plaatsgevonden op 6 oktober 1942 betreffende een "Kermisronde" (mogelijk een tijdelijke vergunning of een specifieke route). Dit verzoek wordt op 7 oktober "ingewilligd" door A. de Haas, de destijds beruchte chef van het Marktwezen.
- Afgewezen verzoek (onderaan): De onderste tekst lijkt een concept voor een officiële afwijzing (ondertekend door 'DS') op een brief van "1 dezer" (1 oktober). Dit suggereert een bureaucratisch conflict of dat een specifiek verzoek om een vaste plaats wederom is afgewezen, ondanks de eerdere (tijdelijke?) inwilliging door De Haas. Dit document is een direct bewijs van de bureaucratische controle over het leven van Joodse Amsterdammers tijdens de bezetting. De Gaasperstraat was een van de drie specifieke markten (naast de Joubertstraat en de Kraaijenhoffstraat) waar Joodse kooplieden vanaf 1941 door de nazi-bezetter naartoe werden gedreven, nadat zij van reguliere markten waren verbannen.
Abraham Berclouw (geboren in 1891) was een Joodse koopman in groenten en fruit. Uit archiefstukken blijkt dat hij, ondanks pogingen om zijn nering voort te zetten, uiteindelijk is weggevoerd. Hij werd in 1943 in Sobibor vermoord. De zakelijke, bijna kille toon van deze ambtelijke notities staat in schril contrast met de tragische menselijke realiteit van die tijd: voor Berclouw was de toewijzing van een marktplaats een kwestie van overleven. A. Berclouw A. de Haas Marktwezen
Samenvatting
Dit document is een administratief verzamelblad of een 'geleider' uit het archief van het Amsterdamse Marktwezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het bevat verschillende lagen van informatie:
- Statusoverzicht (bovenaan): Abraham Berclouw staat op 17 juni 1942 ingeschreven voor de markt in de Gaasperstraat, maar krijgt op 13 juli te horen dat hem geen vaste staanplaats is toegewezen.
- Besluitvorming (diagonaal): Er lijkt een mutatie te hebben plaatsgevonden op 6 oktober 1942 betreffende een "Kermisronde" (mogelijk een tijdelijke vergunning of een specifieke route). Dit verzoek wordt op 7 oktober "ingewilligd" door A. de Haas, de destijds beruchte chef van het Marktwezen.
- Afgewezen verzoek (onderaan): De onderste tekst lijkt een concept voor een officiële afwijzing (ondertekend door 'DS') op een brief van "1 dezer" (1 oktober). Dit suggereert een bureaucratisch conflict of dat een specifiek verzoek om een vaste plaats wederom is afgewezen, ondanks de eerdere (tijdelijke?) inwilliging door De Haas.
Historische Context
Dit document is een direct bewijs van de bureaucratische controle over het leven van Joodse Amsterdammers tijdens de bezetting. De Gaasperstraat was een van de drie specifieke markten (naast de Joubertstraat en de Kraaijenhoffstraat) waar Joodse kooplieden vanaf 1941 door de nazi-bezetter naartoe werden gedreven, nadat zij van reguliere markten waren verbannen.
Abraham Berclouw (geboren in 1891) was een Joodse koopman in groenten en fruit. Uit archiefstukken blijkt dat hij, ondanks pogingen om zijn nering voort te zetten, uiteindelijk is weggevoerd. Hij werd in 1943 in Sobibor vermoord. De zakelijke, bijna kille toon van deze ambtelijke notities staat in schril contrast met de tragische menselijke realiteit van die tijd: voor Berclouw was de toewijzing van een marktplaats een kwestie van overleven.