Brief/Verzoekschrift.
Origineel
Brief/Verzoekschrift. 24 oktober 1942 (gebaseerd op het stempel en de handgeschreven notitie rechtsboven). Mej. Rosalie Kinsbergen, gescheiden vrouw van G. Knoop. Directeur van het Marktwezen, Jan van Galenstraat 14, Amsterdam. Nº 103/159/h M. 1942
24/10 Oct. 1942. 243
Aan de Directeur van het Marktwezen
J. v. Galenstraat 14
Alhier
Weledelen Heer.
Ondergetekende Mej: Rosalie Kinsbergen
gescheide vrouw G. Knoop Woonende 2de Jan
Heinstraat 109 Bel-etage. Daar ik reeds 42
jaar koopvrouw ben, en 42 jaar een
standplaats op de nieuwmarkt heb gehad
En nu de laatste een lossen standplaats
op de gaapstraat gehad heb, en toen
deze plaatsen voor vast weggegeven werden
was ik door ziekte verhinderd, naar
de markt te gaan, daar ik nog in het
bezit ben van Textiel vergunnig, en
mijn goederen niet anders dan op de
markt kan verkoopen vraag ik uw
beleeft, de plaats op de gaapstraat
terug, daar ik bereid ben achterstallige
marktgeld te betalen, en tevens daar
de bewijzen van mij' ziekte voorhandig In deze brief verzoekt Rosalie Kinsbergen de Directeur van het Marktwezen om teruggave van haar vaste standplaats. Zij voert aan dat zij al 42 jaar werkzaam is als koopvrouw, waarvan het grootste deel op de Nieuwmarkt. Recentelijk had zij een tijdelijke ("lossen") plaats in de Gaapstraat.
Toen de tijdelijke plaatsen werden omgezet in vaste toewijzingen, kon zij niet aanwezig zijn vanwege ziekte. Omdat zij in het bezit is van een textielvergunning en de markt haar enige bron van inkomsten is, vraagt zij om coulance. Zij biedt aan om achterstallig marktgeld te betalen en kan medische bewijzen van haar ziekte overleggen. Dit document is historisch zeer beladen vanwege de datum (oktober 1942) en de genoemde locaties. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden Joodse markthandelaren vanaf 1941 stapsgewijs verdreven van de reguliere markten. De Gaapstraat (nabij het Waterlooplein) was aangewezen als onderdeel van de specifiek voor Joden gereserveerde markt.
De naam Rosalie Kinsbergen is een Joodse naam. Gezien de datum en de locatie van de markt (Gaapstraat), is dit een document dat de wanhopige poging van een Joodse vrouw illustreert om haar legale bron van inkomsten en haar recht op arbeid te behouden in een tijd waarin de Jodenvervolging in Amsterdam in volle gang was. De administratieve toon van de brief contrasteert scherp met de grimmige realiteit van de deportaties die in diezelfde periode plaatsvonden. Uit archieven van de Oorlogsbronnen blijkt dat Rosalie Kinsbergen de oorlog helaas niet heeft overleefd; zij werd in 1943 in Sobibor vermoord. G. Knoop Marktwezen
Samenvatting
In deze brief verzoekt Rosalie Kinsbergen de Directeur van het Marktwezen om teruggave van haar vaste standplaats. Zij voert aan dat zij al 42 jaar werkzaam is als koopvrouw, waarvan het grootste deel op de Nieuwmarkt. Recentelijk had zij een tijdelijke ("lossen") plaats in de Gaapstraat.
Toen de tijdelijke plaatsen werden omgezet in vaste toewijzingen, kon zij niet aanwezig zijn vanwege ziekte. Omdat zij in het bezit is van een textielvergunning en de markt haar enige bron van inkomsten is, vraagt zij om coulance. Zij biedt aan om achterstallig marktgeld te betalen en kan medische bewijzen van haar ziekte overleggen.
Historische Context
Dit document is historisch zeer beladen vanwege de datum (oktober 1942) en de genoemde locaties. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden Joodse markthandelaren vanaf 1941 stapsgewijs verdreven van de reguliere markten. De Gaapstraat (nabij het Waterlooplein) was aangewezen als onderdeel van de specifiek voor Joden gereserveerde markt.
De naam Rosalie Kinsbergen is een Joodse naam. Gezien de datum en de locatie van de markt (Gaapstraat), is dit een document dat de wanhopige poging van een Joodse vrouw illustreert om haar legale bron van inkomsten en haar recht op arbeid te behouden in een tijd waarin de Jodenvervolging in Amsterdam in volle gang was. De administratieve toon van de brief contrasteert scherp met de grimmige realiteit van de deportaties die in diezelfde periode plaatsvonden. Uit archieven van de Oorlogsbronnen blijkt dat Rosalie Kinsbergen de oorlog helaas niet heeft overleefd; zij werd in 1943 in Sobibor vermoord.