Concept- of afschrift van een officiële brief.
Origineel
Concept- of afschrift van een officiële brief. Naar aanleiding van uw brief
v.d. . . - . . j.l. bericht ik u, dat
geen vrijstelling van betaling ^van marktgeld^
worden verleend bij tewerkstelling
in een rijkswerkkamp voor Joden.
De aan uw echtgenote verleende markt-
plaats voor de markt zal
derhalve worden ingetrokken, tenzij u
persoonlijk van de plaats gebruik
wenscht te maken en ^mij^ daarvan onder
opgave van het aan u te verkoopen
artikel ten spoedigste kennis geeft. ---
d.d. . De brief is een administratieve mededeling aan een Joodse man die is opgeroepen voor tewerkstelling. De kernpunten zijn:
1. Geen vrijstelling: De verzochte vrijstelling voor het betalen van marktgeld wordt afgewezen. De reden hiervoor is expliciet de tewerkstelling in een "rijkswerkkamp voor Joden".
2. Intrekking vergunning: De marktplaats die blijkbaar (ook) door de echtgenote werd gebruikt of op haar naam stond, wordt ingetrokken.
3. Onmogelijke voorwaarde: Er wordt een schijnoptie geboden: de vergunning blijft alleen behouden als de geadresseerde persoonlijk gebruik blijft maken van de marktplaats en direct meldt wat hij gaat verkopen. Aangezien de man naar een werkkamp wordt gestuurd, is dit een onmogelijke voorwaarde, bedoeld om de intrekking juridisch/administratief dicht te timmeren.
De toon is formeel en afstandelijk, kenmerkend voor de ambtelijke correspondentie uit die periode, waarbij ingrijpende maatregelen als louter administratieve handelingen werden gepresenteerd. Dit document is een direct bewijsstuk van de economische uitsluiting van de Joodse bevolking tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
De "Rijkswerkkampen voor Joden" waren werkkampen die in 1942 werden ingezet door de Rijksdienst voor de Werkverruiming, onder druk van de bezetter. Joodse mannen werden hierheen gestuurd voor dwangarbeid. Deze kampen dienden als voorstadium voor de uiteindelijke deportatie naar concentratie- en vernietigingskampen via kamp Westerbork (vrijwel alle mannen in de werkkampen werden in de nacht van 2 op 3 oktober 1942 naar Westerbork gedeporteerd).
Tegelijkertijd met de fysieke isolatie in kampen werden Joden via talloze verordeningen uit het economische leven geweerd. Het intrekken van marktvergunningen was een effectieve methode om Joodse ondernemers en hun gezinnen onmiddellijk van hun bron van inkomsten te beroven. Dit document toont hoe lokale of centrale instanties deze uitsluiting bureaucratisch uitvoerden.
Samenvatting
De brief is een administratieve mededeling aan een Joodse man die is opgeroepen voor tewerkstelling. De kernpunten zijn:
1. Geen vrijstelling: De verzochte vrijstelling voor het betalen van marktgeld wordt afgewezen. De reden hiervoor is expliciet de tewerkstelling in een "rijkswerkkamp voor Joden".
2. Intrekking vergunning: De marktplaats die blijkbaar (ook) door de echtgenote werd gebruikt of op haar naam stond, wordt ingetrokken.
3. Onmogelijke voorwaarde: Er wordt een schijnoptie geboden: de vergunning blijft alleen behouden als de geadresseerde persoonlijk gebruik blijft maken van de marktplaats en direct meldt wat hij gaat verkopen. Aangezien de man naar een werkkamp wordt gestuurd, is dit een onmogelijke voorwaarde, bedoeld om de intrekking juridisch/administratief dicht te timmeren.
De toon is formeel en afstandelijk, kenmerkend voor de ambtelijke correspondentie uit die periode, waarbij ingrijpende maatregelen als louter administratieve handelingen werden gepresenteerd.
Historische Context
Dit document is een direct bewijsstuk van de economische uitsluiting van de Joodse bevolking tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
De "Rijkswerkkampen voor Joden" waren werkkampen die in 1942 werden ingezet door de Rijksdienst voor de Werkverruiming, onder druk van de bezetter. Joodse mannen werden hierheen gestuurd voor dwangarbeid. Deze kampen dienden als voorstadium voor de uiteindelijke deportatie naar concentratie- en vernietigingskampen via kamp Westerbork (vrijwel alle mannen in de werkkampen werden in de nacht van 2 op 3 oktober 1942 naar Westerbork gedeporteerd).
Tegelijkertijd met de fysieke isolatie in kampen werden Joden via talloze verordeningen uit het economische leven geweerd. Het intrekken van marktvergunningen was een effectieve methode om Joodse ondernemers en hun gezinnen onmiddellijk van hun bron van inkomsten te beroven. Dit document toont hoe lokale of centrale instanties deze uitsluiting bureaucratisch uitvoerden.