Handgeschreven brief (verzoekschrift).
Origineel
Handgeschreven brief (verzoekschrift). 8 september 1942. Mevr. S. Morpurgo-Sealtiel. [Stempel linksboven]: Nº 104/32/1 M. 1942 10/9
[Rechtsboven]: Amsterdam 8-9 ’42.
[Midden]: M. H.
[Rechts daarnaast, archivalische aantekening]: M. i. h. l...
In antwoord op Uw schrijven van 4 Sept. j.l. gericht aan mijn echtgenoot A. Morpurgo Retiefstraat 27 hs. Wijk 20, deel ik U mede dat mijn man, sinds 6 Aug. j.l. naar elders vertrokken is.
Ikzelf ben niet in staat om, in de huidige omstandigheden, het verschuldigde marktgeld te voldoen en van de standplaats op de markt Joubertstraat gebruik te maken.
Hopende dat U mij om dezen redenen vrijstelling zult willen verleenen verblijf ik
Hoogachtend.
S. Morpurgo - Sealtiel.
[Rechtsonder]:
Retiefstraat 27 hs
Amsterdam 101
[Helemaal rechtsonder in potlood]: Joubertstr. In deze brief reageert Sara Morpurgo-Sealtiel op een schrijven van de gemeente Amsterdam (waarschijnlijk de marktmeester of de afdeling belast met marktgelden). De kernpunten zijn:
- Afwezigheid echtgenoot: Zij meldt dat haar echtgenoot, Aaron Morpurgo, sinds 6 augustus 1942 "naar elders vertrokken is". In de context van 1942 is dit een eufemisme voor deportatie of onderduik.
- Financiële nood: Door de "huidige omstandigheden" (de bezetting en de anti-Joodse maatregelen) kan zij het marktgeld niet betalen.
- Staking bedrijfsvoering: Zij kan geen gebruik maken van de standplaats op de markt in de Joubertstraat.
-
Doel: Een formeel verzoek om vrijstelling van betaling van de verschuldigde marktgelden. Dit document biedt een schrijnend inkijkje in de bureaucratische realiteit van de Jodenvervolging in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
-
De namen: De familienamen Morpurgo en Sealtiel zijn prominent aanwezig in de Portugees-Joodse gemeenschap van Amsterdam.
- Locatie: De Retiefstraat en de markt in de Joubertstraat bevinden zich in de Transvaalbuurt, een wijk die door de bezetter was aangewezen als onderdeel van de "Joodse wijken".
- De datum: De brief is gedateerd 8 september 1942. Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Aaron Morpurgo op 30 september 1942 in Auschwitz werd vermoord. Sara Morpurgo-Sealtiel zelf werd op 12 oktober 1942 in Auschwitz vermoord.
- Eufemisme: De zin "naar elders vertrokken is" werd in die tijd vaak gedwongen gebruikt in correspondentie met officiële instanties wanneer iemand was weggevoerd. Terwijl de bureaucratie van de gemeente doorliep met het innen van marktgeld, was het gezin Morpurgo in feite al uiteengescheurd en stond het aan de vooravond van hun totale vernietiging.
Samenvatting
In deze brief reageert Sara Morpurgo-Sealtiel op een schrijven van de gemeente Amsterdam (waarschijnlijk de marktmeester of de afdeling belast met marktgelden). De kernpunten zijn:
- Afwezigheid echtgenoot: Zij meldt dat haar echtgenoot, Aaron Morpurgo, sinds 6 augustus 1942 "naar elders vertrokken is". In de context van 1942 is dit een eufemisme voor deportatie of onderduik.
- Financiële nood: Door de "huidige omstandigheden" (de bezetting en de anti-Joodse maatregelen) kan zij het marktgeld niet betalen.
- Staking bedrijfsvoering: Zij kan geen gebruik maken van de standplaats op de markt in de Joubertstraat.
- Doel: Een formeel verzoek om vrijstelling van betaling van de verschuldigde marktgelden.
Historische Context
Dit document biedt een schrijnend inkijkje in de bureaucratische realiteit van de Jodenvervolging in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- De namen: De familienamen Morpurgo en Sealtiel zijn prominent aanwezig in de Portugees-Joodse gemeenschap van Amsterdam.
- Locatie: De Retiefstraat en de markt in de Joubertstraat bevinden zich in de Transvaalbuurt, een wijk die door de bezetter was aangewezen als onderdeel van de "Joodse wijken".
- De datum: De brief is gedateerd 8 september 1942. Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Aaron Morpurgo op 30 september 1942 in Auschwitz werd vermoord. Sara Morpurgo-Sealtiel zelf werd op 12 oktober 1942 in Auschwitz vermoord.
- Eufemisme: De zin "naar elders vertrokken is" werd in die tijd vaak gedwongen gebruikt in correspondentie met officiële instanties wanneer iemand was weggevoerd. Terwijl de bureaucratie van de gemeente doorliep met het innen van marktgeld, was het gezin Morpurgo in feite al uiteengescheurd en stond het aan de vooravond van hun totale vernietiging.