21 december 1942. Rachel Hoed-Kool, Retiefstraat 44/III, Amsterdam. Den heer de Haer, Inspecteur van het Marktwezen Amsterdam. [Linksboven, gestempeld/getypt:] Nº 104/38/1
[Midden boven, gestempeld/getypt:] M. 1942 22/12
[Rechtsboven, handgeschreven:] 450 / r.

[Linksboven, getypt:]
Rachel Hoed-Kool

[Rechtsboven, getypt:]
Amsterdam, 21 December 1942
Retiefstraat 44/III

[Adres, getypt:]
Den heer de Haer
Inspecteur van het Marktwezen Amsterdam
A m s t e r d a m

[Midden boven de aanhef, handgeschreven paraaf:] m. Hup [?]

[Inhoud brief, getypt:]
Mijnheer,

Ondergeteekende, Rachel Hoed geb. Kool,
wonende Retiefstraat 44/III, alhier, verzoekt u,
haar toestemming te willen verleenen om een plaats
op de markt Joubertstraat te mogen innemen. Zij
verzoekt dit, omdat haar man altijd een plaats op
deze markt bezet heeft en thans voor verplichte
arbeidsdienst in Duitschland is.

[Afsluiting, getypt:]
Hoogachtend,

[Handgeschreven handtekening:]
R. Hoed-Kool

[Handgeschreven aantekening linkerzijde:]
Plaats 24 Joubertstraat
t.n.v. M. Hoed is 12 oct jl.
na voorafgaande waarschuwing
wegens wanbetaling afgevoerd.
(artikel visch)

m.i. oproepen; met welk
artikel wil echtg. ter markt
komen?

[Handgeschreven aantekening rechtsonder:]
m.u. oproepen
afwijzen 23-12-'42
deHaer
30-12-'42 p 30/12
deHaer
mondeling afgedaan In deze brief verzoekt Rachel Hoed-Kool de Inspecteur van het Marktwezen in Amsterdam om de marktplaats van haar man aan de Joubertstraat over te mogen nemen. Zij voert als reden aan dat haar man niet aanwezig kan zijn omdat hij voor "verplichte arbeidsdienst in Duitschland" is weggevoerd.

Uit de ambtelijke kanttekeningen blijkt echter een harde realiteit: de bewuste marktplaats (nummer 24, waar vis werd verkocht) was al op 12 oktober 1942 officieel opgeheven wegens "wanbetaling". Hoewel een ambtenaar in eerste instantie nog voorstelt om mevrouw op te roepen om te vragen wat zij precies wil gaan verkopen, besluit de inspecteur (de Haer) op 23 december 1942 het verzoek af te wijzen. De zaak wordt op 30 december 1942 definitief als "mondeling afgedaan" gemarkeerd. Het document dateert uit het dieptepunt van de Tweede Wereldoorlog. De afzendster woonde in de Retiefstraat in de Transvaalbuurt, een wijk waar in 1942 zeer veel Joodse Amsterdammers woonden. De "verplichte arbeidsdienst" van haar man, Maurits Hoed, was een eufemisme voor deportatie naar een werkkamp of concentratiekamp.

De weigering van de marktvergunning is typerend voor de wijze waarop de bureaucratie tijdens de bezetting functioneerde: de persoonlijke tragedie van een gezin dat zijn broodwinner en inkomen was kwijtgeraakt, werd door de gemeente Amsterdam afgedaan op basis van strikte regels over wanbetaling en administratieve afvoering. Uit archiefbronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat zowel Rachel Hoed-Kool als haar echtgenoot de Holocaust niet hebben overleefd; zij werden later in Auschwitz vermoord. De brief is daarmee een tragisch getuigenis van een laatste poging om in het levensonderhoud te voorzien te midden van systemische vervolging.