Officiële mededeling/prijslijst van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale. 30 januari 1942. Directie van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF). NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE

[Linkerkolom:]
BANKIER: DE TWENTSCHE BANK N.V.
'S-GRAVENHAGE
POSTREKENING No. 224314
DIRECTIE.
Dict. FA.- Typ. JH.-
No. 35/'42.
Rb.V.V.O.

[Rechterkolom:]
[Paars stempel:] Nº 105 / 9 / M. 1942 2/2
AAN DE VEILINGEN. [Rood handgeschreven vinkje]
's-Gravenhage, 30 Januari 1942.

Hierdoor deelen wij U mede, dat de prijzen voor export naar Duitschland als volgt zijn vastgesteld met ingang van Dinsdag 3 Februari 1942.

ROODE KOOL. per 100 kg. f. 7.30
SAVOIJEKOOL (GEEL). " 100 " " 6.80
WITTE KOOL. " 100 " " 5.00
WITTE UIEN A. (Boven 25 mm. ø ) " 100 " " 5.80
GLASKOOLRABI. (2-4 cm. ø ) " 100 st. " 9.00
PEEN ZONDER LOF (ROODE).
B 51-200 gram ongewasschen " 100 kg. " 5.20
SPRUITKOOL. (ongeschoond tot 4 cm. ø ) " 100 " " 20.00
SCHORSENEEREN.
Sorteering I tot 20 st. p. kg. " 100 " " 18.50
" II " 45 " " " " 100 " " 11.80
VELDSLA. " 100 " " 33.00
KOOLRAPEN. " 100 " " 3.10

LEVERING M.I.G. (industrie) Binnenland
PEEN ZONDER LOF (Roode).
C 201-500 gram ongewasschen " 100 " " 4.10
D 501 gram en hooger idem " 100 " " 3.50

LEVERING M.I.G. (industrie) Duitsland
PREI. (boven 10 mm. ø ) " 100 " " 8.40
KNOLSELDERIJ ZONDER LOF. (van 8-10 cm. ø ) " 100 " " 10.50
(boven 10 cm. ø ) " 100 " " 11.50

De bovenvermelde prijzen gelden tevens als maximumprijzen voor het binnenland.
Voor de afwijkende kwaliteit bedraagt de maximum prijs 80% van den voor het goedgekeurde product vastgestelden prijs.
De maximum prijzen gelden zoowel voor de door telers als door handelaren of anderszins aangevoerde producten.

BINNENLANDSCHE MAXIMUM PRIJZEN.
Voor de volgende producten gelden de daarbij vermelde maximum-prijzen voor het binnenland:

[Ondermarge:]
(A) 19026 - '41 - K 983 [Rechtsonder handgeschreven:] los Dit document is een sprekend voorbeeld van de geleide economie in Nederland tijdens de Duitse bezetting. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) fungeerde als een centraal overheidsorgaan dat de prijzen en distributie dicteerde.

Kernpunten in de analyse:
1. Exportprioriteit: De prijzen worden primair vastgesteld voor export naar Duitsland, wat de economische exploitatie van Nederland onderstreept.
2. Prijsbeheersing: Om inflatie en zwarte handel tegen te gaan, werden de exportprijzen direct overgenomen als maximumprijzen voor de binnenlandse markt.
3. Standardisatie: De zeer specifieke sorteringseisen (diameters in mm, gewichtsklassen in grammen) tonen de vergaande bureaucratisering van de landbouwsector aan.
4. Rol van de M.I.G.: De vermelding van de Maatschappij tot In- en verkoop van Groenten en fruit (M.I.G.) duidt op het semi-overheidsapparaat dat verantwoordelijk was voor de feitelijke handel en het opkopen van overschotten voor de bezetter. In januari 1942 was de Tweede Wereldoorlog in een fase beland waarin de schaarste in het bezette Nederland nijpend werd. De bezetter had de volledige controle over de voedselketen via het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (Rb.V.V.O., vermeld in de marge).

De tuinbouw was een cruciale sector omdat Nederland een belangrijke voedselleverancier voor Duitsland was. Terwijl de Nederlandse bevolking te maken kreeg met steeds strengere rantsoenering, werden grote hoeveelheden kwaliteitsproducten (zoals de hier genoemde spruitkool en schorseneren) op transport gezet naar het Oosten. Dit document vormde de administratieve basis voor de verrekening tussen de veilingen, de handelaren en de Duitse afnemers. Rijksbureau