Circulaire (dienstmededeling/verordening). 20 maart 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale. Rb.V.V.C. -4- Circulaire no. 124/'42 dd. 20 Mrt. '42.

Dit geldt echter niet voor hoeveelheden, welke, voor het binnenland bestemd, voor elk dezer producten, minder dan 2500 kg. bedragen. Deze minimum hoeveelheid betreft den totalen dagelijkschen veilingaanvoer.
Indien bovengenoemde producten niet of niet ten volle voor export en/of voor het Bureau Groenten- en Fruitvoorziening worden afgenomen, dan dient men zich in verbinding te stellen met onze Centrale, afd. Conserveering, welke nadere aanwijzingen zal geven aan wie moet worden afgeleverd.
Ook de afwijkende kwaliteit van de voor het Bureau Groenten- en Fruitvoorziening bestemde producten, alsmede de onbevroren peen dienen aan dit Bureau te worden toegewezen.

APPELEN.
Alle appelen, behoudens die, waarop door de Centrale ten behoeve van de ziekenhuizen beslag is gelegd, moeten voor het binnenland worden geveild.
Appelen van den oogst 1941, met stip tot de volgende oppervlakten aan rot mogen als "B" kwaliteit worden geveild, t.w.:
Appelen met een doorsnede tot 60 mm., oppervlakte rot 1 cm²
idem " " van 60-70 mm., " " 2 "
idem " " " 70 mm. en op " " 3 "

KWALITEITSVOORSCHRIFTEN.

KNOLSELDERIJ.
Voor het binnenland mag de knolselderij met lof gewogen en geveild tegen de vastgestelde prijzen.
Van den totalen aanvoer dient het voor export bestemde percentage genomen te worden van de selderij zonder lof, aangezien dit lof bij export toch verloren zou gaan.

RAAPSTELEN.
Deze behoeven niet meer te worden gebost, maar mogen ook los worden aangevoerd, evenwel alleen wanneer deze mooi gelijk in kisten of kratten verpakt worden aangevoerd. Is hieraan niet voldaan, dan moeten ze als "afwijkend" geveild worden.

RADIJS.
Deze moet worden gebost in bosjes van 15 stuks en overigens voldoen aan de gestelde kwaliteitseisen.

 De in onze vorige circulaires gegeven voorschriften, de kwaliteit en de sorteering betreffende, blijven, indien niet gewijzigd, onverminderd van kracht. Iedere veiling is aansprakelijk voor de goede uitvoering van de in deze circulaire gegeven voorschriften.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE:

[Handtekening 1: Onleesbaar, mogelijk 'Jules' of 'Hubert']
[Handtekening 2: Onleesbaar, beginnend met 'F'] Dit document is een ambtelijke instructie gericht aan veilingen. De tekst is zakelijk en dwingend van aard. Het hoofddoel is het reguleren van de voedselstroom in een tijd van schaarste en centrale sturing.

De kernpunten zijn:
1. Distributiehiërarchie: Er wordt een duidelijke prioriteitstelling gehanteerd. Ziekenhuizen hebben voorrang op bepaalde partijen appelen. Daarna volgen export (vaak naar Duitsland) en het Bureau Groenten- en Fruitvoorziening. Pas wat overblijft, is voor de algemene binnenlandse markt.
2. Kwaliteitsnormen onder druk: De instructies over appelen uit de oogst van 1941 zijn opmerkelijk. Er wordt expliciet toegestaan dat appelen met een bepaalde hoeveelheid rot (stip) als "B-kwaliteit" verkocht worden. Dit duidt op een gebrek aan vers fruit in het voorjaar van 1942, waarbij men gedwongen was lagere kwaliteitsnormen te accepteren.
3. Logistieke efficiëntie: De regels voor knolselderij (zonder lof voor export) en raapstelen (los in kratten in plaats van gebost) zijn ingegeven door transportoverwegingen en arbeidsbesparing.
4. Handhaving: De veilingen worden direct verantwoordelijk gehouden voor de naleving van deze strikte sorterings- en aanvoerregels. Dit document dateert van maart 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De voedselvoorziening stond in deze periode volledig onder controle van de bezetter via een systeem van distributie en centrale organisaties.

De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGFC) was een door de Duitsers ingesteld orgaan (onderdeel van de bredere organisatie van de Voedselvoorziening in Oorlogstijd) dat de gehele sector beheerde. Niets mocht buiten de centrale om worden verhandeld.

De vermelding van "export" in deze context betekende in de praktijk veelal de gedwongen levering van Nederlands voedsel naar Duitsland om de Duitse oorlogsmachine en bevolking te voeden, terwijl de Nederlandse bevolking zelf te maken kreeg met steeds strengere rantsoenering. Het document illustreert de bureaucratische precisie waarmee zelfs de kleinste details van de landbouwproductie (zoals het aantal radijsjes in een bosje of het aantal vierkante centimeters rot op een appel) werden vastgelegd om maximale controle over de voedselvoorraad te behouden.