Pagina uit een officiële circulaire (pagina 3). 24 april 1942. Rb.V.V.O. - 3 -
Circulaire No.168/'42 dd.24.4.'42.
VROEGE AARDAPPELEN per 100 kg. f.30.- f.24.-
NIEUWE STOOKDRUIVEN " 100 " "360.- "288.-
AARDBEIEN " 100 " "500.- "400.-

      Wij wijzen U erop, dat voor de niet in onze circulaire genoemde producten, ingevolge de bekendmakingen op grond van artikel I van de Prijzenbeschikking 1941 Groenten en Fruit, de laatst aangegeven prijzen blijven gelden.
      Voor appelen en peren dienen de prijzen, welke in circulaire No. 151/'42 dd. 10 April 1942 werden vermeld, te worden gehandhaafd.

VERDEELING VAN DEN AANVOER.
Van alle hierna genoemde producten moeten, indien de aanvoer voldoende groot is om levering voor export mogelijk te maken, de erbij genoemde percentages voor bedoelde levering worden bestemd, t.w. van
uien 100 %
prei, peen, koolrabi,
schorseneeren, raap-
stelen, sla, komkommers,
glasspinazie,
natuurspinazie en
radijs 50 %

      Wanneer een voor het binnenland bestemd gedeelte niet door het binnenland wordt afgenomen of den exportprijs niet opbrengt, dan dient ook dit deel voor export te worden verladen.

      Voor de sluitkool gelden de volgende percentages :
                roode kool    }
                savoyekool    }                60 % export      40 % binnenland
                witte kool                     70 % export      30 % binnenland

      STEK-UIEN (met schot) mits overigens gezond, alsmede KOOLRAPEN, welke hard, maar inwendig afwijkend zijn, dienen bij onze Centrale, afdeeling Conserveering te worden gemeld, welke afdeeling nadere instructies omtrent de aflevering aan de fabrieken zal geven. De prijzen voor deze producten zijn vastgesteld op resp. f.4.- en f. 2.50 per 100 kg.

      VROEGE AARDAPPELEN.
      Deze dienen ter beschikking te worden gesteld van de V.B.N.A.

LEVERINGEN TEN BEHOEVE VAN HET
BUREAU GROENTEN- EN FRUITVOORZIENING.
De voor het binnenland bestemde hoeveelheden van de producten roode, savoye- en witte kool, koolrapen, peen zonder lof en kroten, alsmede de afwijkende kwaliteit van deze producten dienen geheel ter beschikking te worden gesteld van het Bureau Groenten- en Fruitvoorziening.
Dit geldt echter niet voor hoeveelheden, welke, voor het binnenland bestemd, voor elk dezer producten minder dan 2.500 kg. bedragen. Deze minimum-hoeveelheid betreft den totalen dagelijkschen veilingaanvoer.

KWALITEITSVOORSCHRIFTEN
De kwaliteitseischen voor 1942, U toegezonden bij circulaire No.62 dd. 20 Februari 1942, dienen te worden gehandhaafd, behoudens indien in deze circulaire afwijkende voorschriften ten aanzien van de maat, sorteering of anderszins zijn gegeven.

      RAAPSTELEN
      Deze moeten voor export minstens 25 cm. lang, ongewasschen, droog en niet te fijn zijn. Raapstelen, welke hieraan niet voldoen, mogen niet voor export worden verladen.

      SLA
      Alle sla dient door de telers op de veiling te worden aangevoerd. Verpakking op den tuin door exporteurs is derhalve niet toegestaan.

                                                                  z.o.z. Dit document is een administratief besluit dat de verregaande regulering van de Nederlandse land- en tuinbouw tijdens de Duitse bezetting illustreert. Enkele kernpunten:

• Exportprioriteit: Voor uien geldt een exportpercentage van 100%. Voor veel andere groenten is dit 50% tot 70%. In de praktijk betekende 'export' tijdens deze periode veelal gedwongen levering aan Duitsland voor de Kriegswirtschaft.
• Prijsbeheersing: Er worden strikte maximumprijzen vastgesteld voor vroege aardappelen, druiven en aardbeien om inflatie en zwarte handel officieel tegen te gaan.
• Centralisatie: De overheid (via het Rijksbureau en de V.B.N.A.) neemt de volledige controle over de distributieketen. Producten van een bepaalde omvang (boven 2500 kg) moeten direct ter beschikking van het Bureau worden gesteld.
• Kwaliteitsbewaking: Zelfs in oorlogstijd worden strenge eisen gesteld aan de fysieke kenmerken (lengte, droogte, wijze van verpakken) van de producten, met name voor de export. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de Nederlandse voedselvoorziening onder streng toezicht van de bezetter en het Nederlandse ambtelijke apparaat dat daarmee samenwerkte (zoals de Rb.V.V.O.). Terwijl de eigen bevolking te maken kreeg met toenemende schaarste en distributiebonnen, werden grote hoeveelheden hoogwaardige Nederlandse landbouwproducten naar Duitsland getransporteerd. Dit document toont het juridische en logistieke kader waarmee deze exploitatie en de interne voedselverdeling werden beheerd in 1942, het jaar waarin de schaarste in Nederland nijpender begon te worden.