Officieel extract uit het Besluitenboek van de Burgemeester van Amsterdam. 3 september 1943. No. 1/44/1 M. 1943 22/9 [stempels]
No. 25/35 P.W. 1943.
719 L.M. 1943 [handgeschreven]

Verhuren van dekschuiten door de Bestra-
tingswerf aan Gemeentelijke Diensten en
Bedrijven.

[Handgeschreven annotatie: nw. dir Markth opb]

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten
van den Burgemeester van Amsterdam.
Vrijdag, 3 September 1943.

De Wethouder voor de Publieke Werken herinnert aan het besluit van den Burge-
meester, dd. 29 Mei 1942, No. 140 P.W. 1942, waarbij met ingang van 1 Juli 1942, de
prijs voor het verhuren van dekschuiten der Bestratingswerf aan Gemeentelijke
Diensten en Bedrijven werd vastgesteld op f. 0.05 per ton per dag.

De Wethouder brengt vervolgens ter tafel het rapport van den Directeur der
Publieke Werken, dd. 30 Augustus 1943, No. 5168/Doss. 30016 Bs, waarbij wordt medege-
deeld, dat in den laatsten tijd het verhuren van schuiten van de Bestratingswerf
aan Diensten en Bedrijven sterk toeneemt, eendeels als gevolg van minder vervoer van
bestratingsmaterialen door de Werf zelf en anderzijds ten gevolge van het ontbreken
van voldoende vervoermiddelen te land. Terwijl het vroeger sporadisch voorkwam, dat
de Werf, om aan de vraag te kunnen voldoen, schuiten van derden moest huren, komt
dit in den laatsten tijd meermalen voor. In zulk een geval betaalt de Werf aan par-
ticulieren een huur van f. 0.06 per ton per dag, een prijs, welke reeds gold vóór
10 Mei 1940 en dus inderdaad mag worden berekend. Het is, naar de meening van den
Directeur, niet juist, dat de Bestratingswerf, als gevolg van haar bemiddeling bij
het verhuren van dekschuiten, kosten zou moeten maken, waarom wordt verzocht ten
aanzien van deze zaak een nadere regeling te treffen.

Op voorstel van den Wethouder voornoemd, besluit de Burgemeester, te bepalen,
dat, gerekend te zijn ingegaan 1 Juli 1943, de door de Gemeentelijke Diensten en
Bedrijven aan de Bestratingswerf te betalen vergoeding voor het huren van dekschui-
ten, welke van derden moeten worden gehuurd, zal worden vastgesteld op het bedrag,
hetwelk de Bestratingswerf aan de verhuurders moet betalen.

Z.o.z. [onderaan rechts]

--- Dit document beschrijft een ambtelijke correctie op de interne doorverhuurtarieven van de Gemeente Amsterdam.

• De kern van het probleem: De Bestratingswerf verhuurt dekschuiten aan andere gemeentelijke diensten voor een vastgesteld tarief van 5 cent per ton per dag. Door de oorlogsomstandigheden (gebrek aan transport over land) is de vraag naar deze schuiten echter zo groot geworden dat de Werf zelf schuiten moet inhuren bij particulieren.
• Het financiële knelpunt: Particulieren rekenen een tarief van 6 cent per ton per dag (het wettelijk toegestane tarief van vóór de Duitse inval). Omdat de Werf deze schuiten vervolgens voor 5 cent doorverhuurt aan andere diensten, lijdt de Werf verlies op haar bemiddeling.
• Het besluit: De Burgemeester besluit (met terugwerkende kracht tot 1 juli 1943) dat de vragende gemeentelijke dienst simpelweg de kostprijs moet betalen die de Bestratingswerf aan de externe verhuurder kwijt is. Hiermee wordt voorkomen dat de Bestratingswerf verlies draait op deze service.

--- Dit document is gedateerd op 3 september 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De historische context is op een paar punten duidelijk zichtbaar:

1. Vervoersschaarste: In de tekst wordt expliciet verwezen naar het "ontbreken van voldoende vervoermiddelen te land". Gedurende de bezetting werden vrachtwagens, paarden en brandstof op grote schaal door de bezetter gevorderd. Hierdoor werd transport over water (via dekschuiten in de Amsterdamse grachten en kanalen) van essentieel belang voor de stedelijke logistiek.
2. Bestuur onder bezetting: Hoewel het document een normale administratieve handeling lijkt, stond het bestuur van Amsterdam in 1943 onder leiding van een door de Duitsers aangestelde burgemeester (Edward Voûte). De bureaucratie draaide echter grotendeels door volgens de bestaande regels.
3. Prijspeil 1940: Er wordt verwezen naar de prijzen van vóór "10 Mei 1940". Dit was de standaardmethode tijdens de bezetting om inflatie en woekerprijzen tegen te gaan; men probeerde vast te houden aan het prijspeil van vlak voor de invasie.
4. Terminologie: "Publieke Werken" was destijds een zeer omvangrijke gemeentelijke dienst die verantwoordelijk was voor bijna de gehele infrastructuur van de stad. De "Bestratingswerf" was daar een onderdeel van.