Handgeschreven verzoekbrief op gelinieerd papier.
Origineel
Handgeschreven verzoekbrief op gelinieerd papier. Weduwe J.M. Horbach-Musters. [Bovenaan paars stempel:]
No. 2ᵉ/50/ M. 1943 2/8
[Hoofdtekst:]
Mynheer zou ik asjeblief
in aanmerking magge komen
voor Groeten ik sluit hier by
het briefje van de Dokter
in afwachting
Wed J M Horbach Musters
Witterstraat 65 II hoog
Amsterdam
[Onderaan in rode inkt:]
Schijnt Mw. verstrekt op grond
met uitreik tot groente handelaar.
[Rechtsonder in blauw krijt/potlood:]
2e- Het document is een aangrijpend en direct verzoek van een burger aan een officiële instantie (waarschijnlijk een distributiekantoor of maatschappelijke instelling) tijdens de bezettingsjaren.
Taal en spelling:
De schrijfster hanteert een fonetische spelling die typerend is voor de Amsterdamse volksklasse uit die tijd.
* "magge" in plaats van "mogen".
* "Groeten" in plaats van "Groenten".
* "asjeblief" in plaats van "asjeblieft".
Inhoud:
Mevrouw Horbach-Musters verzoekt om groenten en beroept zich hierbij op een medische noodzaak, aangezien zij een doktersverklaring heeft bijgevoegd. Dit was in 1943 de gebruikelijke weg om in aanmerking te komen voor extra rantsoenen of specifieke voedingsmiddelen die buiten het reguliere distributiesysteem vielen.
De rode aantekening onderaan is een administratieve krabbel. Deze suggereert dat het verzoek is ingewilligd ("verstrekt op grond") en dat er een bewijs is uitgegeven ("uitreik") dat bij een groentehandelaar kon worden ingeleverd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een bonnensysteem. Vanwege toenemende tekorten was het voor veel mensen, zeker voor kwetsbare groepen zoals weduwen, moeilijk om aan voldoende gezond voedsel te komen.
De Witterstraat in Amsterdam (gelegen in de Czaar Peterbuurt) was een typische arbeidersbuurt. Doktersverklaringen waren in die tijd goud waard; ze boden de enige legale mogelijkheid om extra vitamines of calorieën te verkrijgen buiten het standaardrantsoen om. Dit document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de schaarste: zelfs voor een beetje extra groente moest een formeel verzoek met medische onderbouwing worden ingediend. Horbach (Mevrouw) J.M. Horbach
Samenvatting
Het document is een aangrijpend en direct verzoek van een burger aan een officiële instantie (waarschijnlijk een distributiekantoor of maatschappelijke instelling) tijdens de bezettingsjaren.
Taal en spelling:
De schrijfster hanteert een fonetische spelling die typerend is voor de Amsterdamse volksklasse uit die tijd.
* "magge" in plaats van "mogen".
* "Groeten" in plaats van "Groenten".
* "asjeblief" in plaats van "asjeblieft".
Inhoud:
Mevrouw Horbach-Musters verzoekt om groenten en beroept zich hierbij op een medische noodzaak, aangezien zij een doktersverklaring heeft bijgevoegd. Dit was in 1943 de gebruikelijke weg om in aanmerking te komen voor extra rantsoenen of specifieke voedingsmiddelen die buiten het reguliere distributiesysteem vielen.
De rode aantekening onderaan is een administratieve krabbel. Deze suggereert dat het verzoek is ingewilligd ("verstrekt op grond") en dat er een bewijs is uitgegeven ("uitreik") dat bij een groentehandelaar kon worden ingeleverd.
Historische Context
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een bonnensysteem. Vanwege toenemende tekorten was het voor veel mensen, zeker voor kwetsbare groepen zoals weduwen, moeilijk om aan voldoende gezond voedsel te komen.
De Witterstraat in Amsterdam (gelegen in de Czaar Peterbuurt) was een typische arbeidersbuurt. Doktersverklaringen waren in die tijd goud waard; ze boden de enige legale mogelijkheid om extra vitamines of calorieën te verkrijgen buiten het standaardrantsoen om. Dit document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de schaarste: zelfs voor een beetje extra groente moest een formeel verzoek met medische onderbouwing worden ingediend.