Officieel besluit (verordening).
Origineel
Officieel besluit (verordening). [Pagina 2]
- De in het voorgaande lid bedoelde hoeveelheid wordt tijdig aan de betrokken groothandelaren en rookerijen ter kennis gebracht. Zij zijn verplicht er zorg voor te dragen, dat aflevering aan den afslag van deze hoeveelheid visch zoo gelijkmatig mogelijk over de geheele week wordt verdeeld.
§ 3.
Verdeeling van visch door den afslag.
Artikel 4.
De aan den afslag aangevoerde visch wordt door of namens den Burgemeester van Amsterdam, met inachtneming van de door de Centrale te geven aanwijzingen, onder de, daarvoor in aanmerking komende kleinhandelaren verdeeld.
Artikel 5.
Het is den kleinhandelaren verboden visch als bedoeld in artikel 2 anders dan over den afslag te betrekken.
Artikel 6.
De voor de verdeeling in aanmerking komende kleinhandelaren worden als volgt ingedeeld:
a. winkeliers voor levende aal en paling;
„ „ zoetwatervisch;
„ „ zeevisch;
„ „ gerookte aal, paling en gerookte zeevisch;
„ „ garnalen.
b. marktkooplieden voor levende aal en paling;
„ „ zoetwatervisch;
„ „ zeevisch;
„ „ gerookte aal, paling en gerookte zeevisch;
„ „ garnalen.
Artikel 7.
De door den afslag toegewezen visch mag uitsluitend worden verkocht:
a. op de door den Burgemeester van Amsterdam daartoe aan te wijzen plaatsen;
b. in vischwinkels en vischhallen gevestigd te Amsterdam.
Artikel 8.
Alle bij de in artikel 4 bedoelde verdeeling toegewezen visch moet rechtstreeks van den afslag naar den winkel, de hal of aangewezen markt- of standplaats van den kleinhandelaar worden vervoerd.
Artikel 9.
De bij de verdeeling, als bedoeld in artikel 4, toegewezen visch mag, behoudens toestemming vanwege de Centrale, tot verkoop aan andere afnemers, uitsluitend aan consumenten worden verkocht.
Artikel 10.
Kleinhandelaren mogen slechts na verkregen toestemming van of vanwege de Centrale een daarbij aan te geven gedeelte van de hun bij de verdeeling toegewezen visch doen rooken bij een door de Centrale aangewezen rookerij.
Artikel 11.
De kleinhandelaren, die direct of indirect den goeden gang van zaken der verdeeling verstoren of in gevaar brengen, kunnen voor bepaalden of onbepaalden tijd van de in artikel 4 bedoelde verdeeling worden uitgesloten, onverminderd andere maatregelen, welke op grond van eenig ander wettelijk voorschrift kunnen worden genomen.
§ 4.
Slotbepaling.
Artikel 12.
- Dit besluit, dat kan worden aangehaald als „Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de gemeente Amsterdam)” wordt door publicatie in de daarvoor in aanmerking komende dag- en vakbladen, door openbare bekendmaking aan den
[Pagina 3]
afslag, alsmede per circulaire ter kennis van de betrokkenen gebracht en treedt in werking met ingang van 18 Mei 1942.
- Tegelijkertijd treedt het Besluit No. 2 van de Nederlandsche Visscherijcentrale buiten werking.
’s-Gravenhage, 9 Mei 1942.
NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
w. g. N. HAASNOOT, w. g. L. C. VAN AKEN,
Directeur. Secretaris.
Straffen bij overtreding van dit besluit.
Bij overtreding van dit besluit zijn de sancties van het Economisch Sanctiebesluit 1941 van toepassing.
Derhalve wordt degene, die handelt in strijd met de voorschriften, vervat in bovengenoemd besluit, gestraft met hechtenis een jaar en/of geldboete van ten hoogste vijf en twintigduizend gulden.
Degene, die de voorschriften, vervat in genoemd besluit, opzettelijk niet nakomt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste 8 jaren en/of met geldboete van ten hoogste eenhonderd duizend gulden. Dit document is een juridisch instrument voor de centrale sturing van de voedselvoorziening in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het besluit is de verplichte centralisatie: alle vis die voor de Amsterdamse markt bestemd is, moet via de officiële afslag (veiling) lopen. De burgemeester van Amsterdam krijgt de bevoegdheid om, onder regie van de landelijke Visscherijcentrale, te bepalen welke winkeliers en marktkooplieden vis krijgen toegewezen.
De tekst is zeer gedetailleerd over de categorisering van handelaren (zoetwater, zeevis, gerookt, etc.) en stelt strikte regels aan het transport (direct van afslag naar verkooppunt) en de eindbestemming (uitsluitend verkoop aan consumenten). Artikel 11 biedt de autoriteiten een krachtig middel om handelaren die niet meewerken direct uit te sluiten van bevoorrading. De strafmaat aan het eind van het document is draconisch: tot 8 jaar gevangenisstraf of enorme boetes voor opzettelijke overtreding. Het document dateert van mei 1942, de periode van de Duitse bezetting van Nederland. In deze fase van de oorlog nam de schaarste aan voedsel toe en probeerde de bezetter, samen met collaborerende of onder druk staande administratieve organen, de volledige controle te krijgen over de distributieketen.
De Nederlandsche Visscherijcentrale was een zogenaamd 'publiekrechtelijk bedrijfslichaam', opgericht door de bezetter om de visserijsector te centraliseren. Dit systeem was bedoeld om de zwarte handel te bestrijden, maar ook om te garanderen dat een deel van de opbrengst naar Duitsland kon worden afgevoerd en dat de resterende voorraad in Nederland volgens strikte rantsoenering werd verdeeld.
De verwijzing naar het Economisch Sanctiebesluit 1941 is typerend voor deze periode. Dit besluit gaf de autoriteiten buitengewone bevoegdheden om economische "delicten" (zoals handel buiten de officiële kanalen om) zeer zwaar te bestraffen. Dit document illustreert hoe diep de bureaucratische controle doordrong in het dagelijks leven van zowel de kleine ondernemer als de burger in bezet Amsterdam. L.C. van Aken N. Haasnoot Gemeente Amsterdam