Getypte doorslag of stencil van de tweede pagina van een officieel advies of brief. -2-

Wanneer het aanhangige verzoek zou worden ingewilligd,
zouden verzoeken van andere, dergelijke instellingen be-
zwaarlijk kunnen worden geweigerd. Doch afgezien hiervan
rijst de vraag of ingeval tot in het leven roepen van uit-
zonderingsmaatregelen zou worden overgegaan dan wel de
ouden van dagen de eerst aangewezenen zijn om daarvoor
in aanmerking te komen. Zouden dan weer niet zieken en
zwakken het eerst daarop aanspraak kunnen maken? Doch een
regeling daarvoor in het leven te roepen is bij den be-
staanden vischaanvoer vrijwel onmogelijk.

    Op al deze gronden meenen wij U te moeten ontraden

om aan het verzoek gevolg te geven.

De Gemeentelijk Adviseur voor Voe- De Directeur,
dings- en Distributieaangelegenheden, De tekst vormt de conclusie van een ambtelijk advies over een verzoek tot een uitzonderingspositie in de voedselvoorziening. De adviseur voert drie hoofdredenen aan om het verzoek af te wijzen:
1. Precedentwerking: Het inwilligen van één verzoek maakt het onmogelijk om vergelijkbare verzoeken van andere instellingen te weigeren.
2. Prioritering: Er wordt getwijfeld of "ouden van dagen" wel de eerste groep zouden moeten zijn die voor extra's in aanmerking komt, in vergelijking met "zieken en zwakken".
3. Praktische onhaalbaarheid: De huidige aanvoer van vis is dusdanig laag dat een speciale regeling fysiek niet uitvoerbaar is. Gezien de terminologie ("Distributieaangelegenheden") en de schaarste aan basisvoedsel zoals vis, dateert dit document zeer waarschijnlijk uit de periode van de Tweede Wereldoorlog of de directe wederopbouwperiode in Nederland. In deze tijd was de distributie van schaarse goederen strikt gereguleerd door de overheid. Het document illustreert de bureaucratische en ethische dilemma's waar lokale overheden voor stonden bij het verdelen van zeer beperkte middelen onder kwetsbare groepen in de samenleving.