Getypt ambtelijk verslag of besluitvormingsdocument (doorslag op dun papier). Onbekend, maar de terminologie wijst op de periode van de Tweede Wereldoorlog (ca. 1940-1945). -2-

kleinhandel. Wij mogen hierbij opmerken, dat aan zulk een saneering dermate groote vraagstukken zijn verbonden, dat het niet mogelijk zal blijken om, zonder dat terzake diepgaande studies worden gemaakt, op korten termijn een afdoende oplossing van deze materie te verkrijgen.

Het ligt naar onze meening stellig niet op het terrein van de Gemeenten om terzake reeds thans ingrijpende maatregelen te nemen.

2. het rooken van aal en paling.
De op den afslag te dezer stede toegewezen versche aal wordt als regel ook in verschen toestand op de verkoopplaatsen verkocht. Slechts aan de in de verdeeling opgenomen groep rookers (een dertigtal) is toegestaan om de hun toegewezen versche aal, voor welk artikel zij uitsluitend in de verdeeling zijn opgenomen, te rooken. De mogelijkheid hiertoe is in het 2e Uitvoeringsbesluit opgenomen. Dit wil evenwel nog niet zeggen, dat daardoor de contrôle in ernstige mate wordt bemoeilijkt. De rookers staan namelijk vrijwel allen op de markten. Bij het rooken geldt als vaste regel, dat 60% van de hoeveelheid versch toegewezen aal gerookt op de verkoopplaats moet worden aangevoerd. Op de verkoopplaats wordt de hoeveelheid aangevoerde gerookte aal opgenomen en op een dagrapport vermeld. Uit contrôle achteraf op den afslag blijkt dan, welke hoeveelheid versch is toegewezen.

In het algemeen kunnen wij evenwel volkomen met het oordeel van den Leider van den Centralen Contrôle-Dienst instemmen namelijk dat aal in verschen toestand voor de bevolking een beter voedsel is dan in gerookten toestand. Bovendien is voor gerookte aal de mogelijkheid tot zwarten handel zeer veel grooter. Een algemeen rookverbod alleen voor Amsterdam lijkt ons momenteel wel wat te ver gaan, aangezien daardoor een aantal, reeds jaren bestaande, rookerijen, tot sluiting zouden worden gedoemd. Wellicht zou de Centrale in overweging willen nemen om voor het geheele land een rookverbod uit te vaardigen en als consequente daarvan voor te schrijven, dat alle aal in verschen toestand in consumptie moet worden gebracht. Hierbij moeten wij echter reeds opmerken, dat het op bepaalde warme dagen onver- De tekst behandelt twee hoofdpunten van economisch en logistiek beleid:
1. Saneering van de kleinhandel: De opstellers stellen dat een hervorming ("saneering") van de kleinhandel te complex is voor de korte termijn en dat diepgaande studie vereist is. Men is van mening dat de gemeente hier op dit moment geen actie in moet ondernemen.
2. Regulering van de palingrokerijen: Er wordt verslag gedaan van de strenge regels rondom het roken van aal. Slechts een dertigtal erkende rokers mag verse aal verwerken. Er is een strikte koppeling tussen de hoeveelheid ingekochte verse vis op de afslag en de gerookte vis die op de markt verschijnt (de 60%-regel), om fraude te voorkomen.

De schrijvers adviseren tegen een lokaal rookverbod in Amsterdam omdat dit de lokale rokerijen zou ruïneren, maar suggereren dat een landelijk verbod op het roken van aal overwogen kan worden. Het taalgebruik ("zwarten handel", "Centralen Contrôle-Dienst", "verdeeling") en de focus op strikte distributieregels wijzen onmiskenbaar op de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze periode was er sprake van een schaarste-economie waarbij voedseldistributie en prijsbeheersing essentieel waren.

De voorkeur voor verse vis boven gerookte vis heeft twee redenen: de voedingswaarde wordt hoger geacht en gerookte vis is makkelijker illegaal te verhandelen ("zwarten handel") omdat het langer houdbaar is en minder volume inneemt dan verse vis op ijs. De "Leider van den Centralen Contrôle-Dienst" was een functionaris die toezag op de naleving van de distributiewetten.