Handgeschreven zakelijke notitie/briefkaart. 4 mei 1943 (met een doorgehaalde datum van 3 mei 1943). A. v. d. Put. 4/5 - 43.
~~Maandag 3 Mei 43~~
4 ledige appel kisten met de
boot teruggezonden

M. H.

Geven hier bij een kist Retour van de
zending 20/4.

Indien de kisten niet terug
worden gezonden kunnen wij niet zenden.

Hoogachtend
A. v. d. Put.

(Bij niet terugzenden zullen
wij f 5.- per kist berekenen.) Dit document is een zakelijke correspondentie over het beheer van transportmiddelen, in dit geval houten appelkisten. De afzender bevestigt dat er vier lege kisten via de boot zijn geretourneerd en voegt daar nog een specifieke kist van een eerdere zending (20 april) aan toe.

De tekst bevat een duidelijke waarschuwing: als de kisten niet consequent worden geretourneerd, zal de levering worden gestaakt. Bovendien wordt er een "statiegeld" of boete van 5 gulden per kist aangekondigd bij niet-inlevering. Dit benadrukt de zakelijke noodzaak van materiaalbehoud in een tijd van tekorten. De datum van de notitie, mei 1943, is cruciaal voor het begrip van de inhoud. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was er een enorme schaarste aan grondstoffen, waaronder hout. Verpakkingsmaterialen zoals kratten en kisten waren kostbaar en moeilijk te vervangen, waardoor strikt beheer en hergebruik essentieel waren voor de continuïteit van de handel.

De genoemde prijs van 5 gulden voor een kist was in 1943 een aanzienlijk bedrag (ter vergelijking: een gemiddeld weekloon lag rond de 20 tot 30 gulden), wat de schaarste nogmaals onderstreept. Transport over water ("met de boot") was in deze periode een van de meest betrouwbare manieren van goederenvervoer, aangezien gemotoriseerd wegtransport vaak door brandstoftekorten of vorderingen werd belemmerd. De datum 4 mei 1943 valt bovendien direct na de April-meistakingen, een periode van grote maatschappelijke onrust en repressie door de bezetter.