Handgeschreven brief (verzoekschrift). 11 mei 1943. Een inwoner van Amsterdam (waarschijnlijk een zoon of dochter die de zorg voor de moeder draagt). De directeur van een distributie-instelling of vishandel-autoriteit in Amsterdam. De tekst is getranscribeerd met behoud van de originele spelling en interpunctie.

[Linksboven in paarse stempel/inkt:]
No. 464/82/M. 1943 17/5

[Rechtsboven handgeschreven aantekeningen in potlood, deels onleesbaar:]
nv. afgew[ezen?]
voorrangskaart
alleen
z.v. [?]
voor [?]

A'dam, 11 Mei 1943.

Geachte Directeur.

Langs dezen weg doe ik een beroep
op u of ik geen voorrangskaart kan
krijgen, daar moeder al geruime
tijd ziek is en gaarne wat visch
zou willen hebben, trouwens, de
dokter heeft het ons ook gezegd, dat
ze het moet hebben, maar aangezien
ik alleen thuis ben en niet lang
weg kan blijven daar moeder hulp-
behoevend is, zoodoende moet ze visch
ontberen. Ik heb al verscheidene
malen uren gestaan en steeds greep
ik er naast. 's Morgens om 4 uur staan
de menschen er al, dat kan ik onmoge-
lijk doen. Ik moet het huishouden
doen, boodschappen halen, eten
bereiden, zieke naloopen, dus u voelt

[Brief breekt hier af aan de onderzijde van de pagina] * Afzender: Een inwoner van Amsterdam (waarschijnlijk een zoon of dochter die de zorg voor de moeder draagt).
* Ontvanger: De directeur van een distributie-instelling of vishandel-autoriteit in Amsterdam.
* Inhoud: De schrijver verzoekt om een 'voorrangskaart' voor het kopen van vis. De moeder is langdurig ziek en de dokter heeft vis voorgeschreven als noodzakelijke voeding. De schrijver kan echter niet aan vis komen omdat de rijen al om 4:00 uur 's ochtends ontstaan. Vanwege de zware zorgtaken thuis (huishouden, koken, ziekenzorg) is het voor de schrijver onmogelijk om urenlang in de rij te staan zonder resultaat.
* Toon: Beleefd maar urgent en enigszins wanhopig. De schrijver benadrukt de onmogelijke keuze tussen zorg verlenen en urenlang in de rij staan voor voedsel. Dit document stamt uit mei 1943, een periode in de Tweede Wereldoorlog waarin de schaarste in Nederland nijpend begon te worden. Het distributiesysteem was streng gereguleerd met bonnen. Voor bepaalde groepen, zoals zieken, konden extra rantsoenen of voorrangsregelingen worden getroffen via medische verklaringen.

Vis was in die tijd een schaars goed door de beperkingen op de visserij (beperkte toegang tot de Noordzee vanwege mijnen en Duitse restricties). Lange rijen bij winkels ("wachtrijen") waren een dagelijks verschijnsel. De aantekening "nv. afgew." (mogelijk "niet verder afgewerkt" of "aanvraag afgewezen") rechtsboven suggereert dat het verzoek mogelijk niet is gehonoreerd of dat de procedure is gestopt, wat typerend was voor de bureaucratische en vaak harde realiteit van de distributie tijdens de bezettingsjaren.