Doorslag van een getypte brief (archiefstuk).
Origineel
Doorslag van een getypte brief (archiefstuk). 20 mei 1943. [Handgeschreven in blauw potlood:] extra
46a/194/ 2 M. 20 Mei 1943.
aanvoer garnalen
6 Mei 1943.
Den Heer Directeur van het
Aan- en Verkoopkantoor voor
Garnalen,
2e Adelheidstraat 300,
's-G r a v e n h a g e.
======================
Naar aanleiding van Uw brief d.d.
19 Mei jl. no. 1584 D/M bericht ik U,
dat de betreffende partij garnalen door
de politie in beslag is genomen en af-
komstig is uit Volendam. Nadere gegevens
kan de politie echter niet verstrekken.
De Directeur, De brief is een formeel zakelijk schrijven, verzonden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is een antwoord op een eerdere brief van het 'Aan- en Verkoopkantoor voor Garnalen' gedateerd 19 mei 1943.
De kern van de boodschap is dat een specifieke partij garnalen, aangevoerd op 6 mei 1943, door de politie in beslag is genomen. De partij bleek afkomstig te zijn uit het vissersdorp Volendam. Opvallend is de mededeling dat de politie geen verdere details wil of kan verstrekken over de zaak. De afzender ondertekent met "De Directeur", maar zijn specifieke organisatie wordt in deze doorslag niet expliciet vermeld (waarschijnlijk een gemeentelijke dienst of een ander distributie-orgaan). Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was de voedselvoorziening streng gereguleerd. Er bestond een uitgebreid systeem van distributie en prijsbeheersing om de schaarste te managen en de Duitse oorlogsindustrie te bevoorraden.
Het 'Aan- en Verkoopkantoor voor Garnalen' was een van de vele bureaucratische instellingen die toezagen op de handel in levensmiddelen. Het adres, 2e Adelheidstraat 300 in Den Haag, huisvestte destijds diverse bureaus die onder het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd vielen.
De inbeslagname door de politie wijst zeer waarschijnlijk op een overtreding van de distributiewetten, zoals illegale handel (zwarte markt), het ontduiken van de vastgestelde prijzen of transport zonder de juiste vergunningen. Visserijplaatsen zoals Volendam stonden onder streng toezicht, omdat vis en garnalen belangrijke eiwitbronnen waren die vaak buiten de officiële kanalen om werden verhandeld.